Het talentenagentschap is een bedrijf vol onethische mensen die proberen onvoorziene cliënten te benutten. De lokkracht van roem en fortuin blindt sommigen gemakkelijk voor de ethische overtredingen die in sommige agentskantoren plaatsvinden. Leer deze typen ethische problemen te herkennen, zodat je de echte agents in de industrie kunt scheiden van degenen die alleen maar proberen de sterrenverblinde te jagen.
Een van de grootste schimmen die agents proberen te runnen, zijn de verkopen die ze proberen te maken aan cliënten om extra inkomsten te genereren. Een echte agent die de gedragscode van professionele ethiek die standaard is in de industrie volgt, rekent niets in rekening. De agent verdient alleen geld wanneer zijn talent geld verdient, wat hij dan een percentage van inneemt. Agents die inschrijvingsgelden, foto's, actieslessen, adviesdiensten of dergelijke in rekening brengen, zijn geen ethische agents.
Men zou willen denken dat dit probleem in de laatste jaren is verminderd, maar voor generaties in Hollywood werd de "casting couch"-mentaliteit toegepast by corrupt agents, producenten en regisseurs. Jonge actrices werden op het verkeerde been gezet om te geloven dat de uitwisseling van seksuele genoten hen rollen in de films zou opleveren. Dit soort overtreding zou vandaag als een ethische schending van de zwaarsmootste orde beschouwd worden en kan ook leiden tot strafrechtelijke vervolging.
Een agent die talent garandeert van welk soort werk dan ook, voert een onethisch agentschap. Meestal is deze belofte een absolute leugen. Geen agent die binnen de normale grenzen van de industrie werkt, kan typisch iemand een baan van welke aard dan ook beloven, omdat ze geen controle hebben over wie daadwerkelijk wordt aangenomen. Een uitzondering op deze regel is als het talent al een baan is aangeboden en naar een agent zoekt om hem in onderhandelingen te vertegenwoordigen. De Entertainment Code of Ethics die als standaard voor ethiek in de industrie in Toronto gebruikt wordt, stelt: "Een agent zal geen claims of garanties van tewerkstelling doen aan potentiële cliënten die niet onmiddellijk kunnen worden gestaafd."
Een agent moet zich houden aan de agentschapszijde van de filmbusiness. Zodra een agent begint te venturen in andere kanten van het business, treedt hij gevaarlijk dicht bij een belangenconflict. Een gebied waar een agent absoluut niet betrokken moet zijn, is filmproductie. Voor een agent om te beweren voor de rechten van zijn cliënten te pleiten terwijl hij tegelijkertijd de aanstelling doet, is een duidelijk belangenconflict en ethische schending. Dit werd duidelijk in de jaren '60 toen het agentschap MCA Universal Pictures kocht en uiteindelijk werd verteld dat het of een agentschap of een producent moest zijn, maar niet beide.