Hoewel filmmakers graag kunst onderdeel van de vergelijking maken, hangt af welke films gemaakt worden meestal van geld. Executives wegen bijna altijd productiekosten versus potentiële box-office opbrengsten. Alleen als ze een sterke kans zien om winst te maken op een investering, lossen studio's de beursstrings om een productie te financieren.
Wanneer producenten een kans nemen op een onbekend script, kunnen de variabelen heel moeilijk te berekenen zijn. Dit is waarom studio's en distributeurs geneigder zijn een risico te nemen op laagbudgetfilms, omdat er potentieel is voor lagere verliezen en hogere beloningen. Dit wordt misschien het beste geïllustreerd door de film "Paranormal Activity," die door de filmmakers voor $15.000 gemaakt werd en meer dan $100 miljoen binnenland opbracht.
Films gebaseerd op populaire franchises worden vaak gemaakt omdat de studio's weten dat er een ingebouwde fanbase is. Dit is waarom studio's bereid zijn grotere budgetten te besteden aan dit type film. De ingebouwde fans helpen hen verzekeren dat een publiek naar de film zal komen, zelfs als het niet de beste film is. De stripfilms die door de 21e eeuw heen gemaakt zijn, zijn een goed voorbeeld hiervan. Een ander voorbeeld is "G.I. Joe: The Rise of Cobra," die, ondanks door critici in de lucht gescheurd te worden, meer dan het dubbele van de initiële productiekosten opbracht wanneer alle wereldwijde box-office en DVD-verkoopresultaten worden beoordeeld.
Wanneer een studio een sequel van een film maakt, kan het tot een mate de box-office opbrengsten voorspellen die het zal ontvangen. Sequels zijn gangbaar geworden tijdens het zomerfilmseizoen; een goed voorbeeld van sequel-succes is "The Hangover Part II." Opnieuw, deze film werd niet gunstig ontvangen door critici, echter, het succes van de vorige film resulteerde in de sequel niet alleen met de beste Memorial Day opening weekend ooit, maar ook de hoogste opbrengsten voor elke komedio op een opening weekend. De studio wist dat het op een sterke box-office kon rekenen en was bereid een groter budget te verstrekken vergeleken met de initiële film.
Hoewel relatief onbekende acteurs bescheiden salarissen eisen, brengt de Hollywood A-lijst regelmatig salarissen in die op miljoenen dollars lopen voor een enkele film. Studio's moeten de waarschijnlijke impact van de aantrekkingskracht van een ster wegen tegen de kosten van hem in huur te nemen. Als een ster waarschijnlijk genoeg aandacht voor een film kan trekken op basis van naamkracht, zullen de studio's geneigder zijn de kosten te dragen. Kleine projecten die filmmakers aan studio's voorleggen, zijn ook meer geneigd te worden overwogen als een herkenbare naam aan het project gekoppeld is, omdat dit helpt garanderen ten minste een zekere graad van succes.