Widescreen en full screen verwijzen naar de aspectverhouding van een DVD-beeld. Dit is een meting van hoe de breedte verhoudt tot de hoogte. Films worden meestal gefilmd in widescreen-aspectverhouding, omdat dat overeenkomt met de schermverhouding in bioscopen. Televisieseries worden gefilmd in full screen-aspectverhouding, de standaard voordat widescreen-tv's op de markt kwamen.
TV of full screen aspectverhouding is 4:3, wat betekent dat het scherm 3 eenheden hoogte heeft voor elke 4 eenheden breedte. Een 48-inch breed scherm is 36 inch hoog in 4:3. Widescreen-formaat is 16:9, dus een 48-inch breed televisie zou maar 27 inch hoog zijn. Het bredere kijkgebied maakt panoramische landschappen mogelijk, wat de TV-aspectverhouding niet toestaat.
Een full screen DVD op een widescreen-tv geeft een te smal beeld. Om te compenseren vullen zwarte balken de ongebruikte ruimte aan de zijkanten. Omgekeerd kan een widescreen DVD op een standaardscherm zwarte balken boven en onder het beeld vereisen. Dit heet "Letterboxing". Sommige widescreen films worden herschreven voor TV-aspectverhouding met de "Pan and scan"-techniek. Dit formaat gebruikt 4:3, wat de te brede zijkanten afkapt. Het getoonde beeld schuift over de bestaande afbeelding in sommige scènes, alsof een camera over de scène beweegt.
Sommige mensen kiezen full screen om afleiding door letterboxing te vermijden, anderen vindt "pan and scan" vervelend omdat het de film anders toont dan de bedoeling van regisseur en editor. Probeer waar mogelijk films die in 16:9 gefilmd zijn op een widescreen te bekijken, en die in 4:3 op een standaardscherm, voor het meest getrouwe beeld.
Als een DVD beide formaten biedt, is het waarschijnlijk in widescreen gefilmd, en is de full screen versie "pan and scan". Voor een beeld trouw aan het origineel kies je widescreen; voor een beeld beter geschikt voor een standaard TV zonder letterboxing kies je full screen.