Bekend om hun stijl, gratie, humanitair werk of de schandalen die hun leven heersten, maakten de vrouwelijke sterren van de jaren 50 filmgeschiedenis en lieten hun stempel op het Hollywood firmament alsook het trottoir voor Grauman's Chinese Theater. Of ze nu een geconflicteerde non of de personificatie van verzoeking speelde, deze vrouwen betekenen de hoogte van filmfaam voor de jaren 50.
Een kindster uitgegroeid tot sterretje, Elizabeth Taylor doorbracht haar vroege jaren in rollen als "Lassie Come Home" en "National Velvet". In de jaren 50 maakte ze haar naam met films als "Giant", met James Dean, "Cat on a Hot Tin Roof", een adaptatie van het toneelstuk van Tennessee Williams. Taylor was romantisch gelinkt aan Howard Hughes en getrouwd met hotelerfgenaam Nicky Hilton, Mike Todd en later Richard Burton (wie ze eigenlijk tweemaal trouwde). Taylor won twee Academy Awards en vocht voor de strijd tegen HIV/AIDS.
Geboren in 1926 als Norma Jean Baker, vond Marilyn Monroe faam in de jaren 50 met rollen in "Gentlemen Prefer Blondes" en "The Seven Year Itch". Monroe was een sekssymbool, de personificatie van de blonde bombshell. Terwijl haar professionele leven in de jaren 50 diverse films produceerde die als klassiekers beschouwd worden, was haar persoonlijke leven niets minder dan tumultueus. Marilyn trouwde met baseballspeler Joe DiMaggio en na dat huwelijk mislukte, met toneelschrijver Arthur Miller. Monroe stierf in 1962 aan een medicijnoverdosis.
Bekend om rollen in "Rebel Without a Cause" (1955) en "West Side Story" (1961), begon Natalie Wood haar Hollywood-carrière als kinderactrice, met "Miracle on 34th Street" op vijfjarige leeftijd. De jaren 50 zagen haar ook in "The Searchers" met John Wayne. Wood stierf in een mysterieuze ongevallen ze met haar man Robert Wagner en hun vriend Christopher Walken.
Geboren in België in 1929, Audrey Hepburn's vroege jaren gingen in armoede, boodschappen bezorgen voor het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hepburn studeerde ballet en dans in Amsterdam en Londen en ging naar New York om in theater te spelen op 22-jarige leeftijd. In de jaren 50 speelde Hepburn in klassiekers als "Roman Holiday", "Sabrina", "Funny Face", de Russische klassieker "War and Peace" en "The Nun's Story", wat haar een Academy Award nominatie opleverde. Hepburn besteedde veel van haar tijd aan humanitaire doeleinden, met name met kinderen.