Een PET-film bestaat uit polyethyleentereftalaat, een dun, stijf, thermisch gestabiliseerd polyestermateriaal met veel verschillende toepassingen. Merknamen voor PET-films zijn Mylar, Hostaphan en Melinex, volgens het AZo Journal of Materials Online.
DuPont produceerde de eerste PET-film in de vroege jaren 50 en noemde het Mylar. De weerstand tegen vocht, chemicaliën, geuren, elektriciteit, rekken en scheuren, en extreme temperaturen maakte het erg populair in verschillende industrieën, volgens Wired.com.
De eigenschappen van PET-films hebben geleid tot hun gebruik in verpakking, grafiek, audio- en videobanden en elektrische condensatoren. Textielfabrikanten gebruiken PET ook in producten zoals Dacron, Trevira en Terylene, volgens het AZo Journal of Materials Online.
Het gebruik van PET in speelgoedballonnen en voorwerpen die mensen weggooien of verliezen, kan een gevaar voor het milieu vormen omdat het zeer duurzaam is en niet gemakkelijk afbreekt. Het kan ophopen op stortplaatsen en zeeorganismen in gevaar brengen.