Op het moment van zijn aankomst gaf de drive-in bioscoop een nieuwe draai aan de traditionele filmbeleving. De muren vielen weg en het belang groeide toen mensen warm liepen voor de noviteit om films te kijken vanuit hun auto. De basisopstelling voor drive-in bioscops bestond oorspronkelijk uit een groot terrein, een buiten scherm, een multi-delivery luidsprekersysteem en een tapgelegenheid.
Richard M. Hollingshead, een verkoopmanager uit Camden, New Jersey, ontwierp de eerste drive-in bioscoop in zijn achtertuin met een laken, een radio en een projector. Door deze items in een behelpen openluchttheater te rangschikken, stelde Hollingshead een verscheidenheid aan scenario's op om problemen te voorspellen die uit het ontwerp konden voortkomen. Hij repliceerde situaties die wisselden van slecht weer tot geluidsinterferentie tot autopositionering. Zodra Hollingshead zijn tests afhad, ging hij aan de slag om zijn droom te realiseren. De eerste drive-in bioscoop opende officieel dinsdag 6 juni 1933, met de film "Wife Beware".
De drive-in bioscoop beleefde exponentiële groei tijdens de jaren '40 en '50. In 1942 tellen 95 drive-in bioscops het land, en in 1958 was het aantal gestegen tot bijna 5.000. Bioscoopeigenaren deden hun best om potentiële consumenten te bereiken door open huizen te organiseren. Deze populaire evenementen gaven gasten informatie over het parkeren van auto's op de hellingen, het bedienen van het geluidssysteem en bestellen van de tapgelegenheden.
De drive-in bioscoop bood veel meer dan alleen films. Naarmate de toename van bezoekers doorging, bedachten eigenaren manieren om eerste bezoekers te trekken en vaste bezoekers tevreden te houden. Volgens de Antique Automobile Club of America omvatten deze nieuwe entertainment-opties speelplaatsen, talentenshows, ponyritten, bootritten en dierenshows. Enkele bioscopen booden zelfs zitplaatsen binnen. Ook, in een poging om winst te maximaliseren, voegden bioscops pauzes toe tussen films met de hoop de tapgelegenheden meer zakelijk te maken.
In de jaren '60 begon de drive-in bioscoopindustrie een stille verval die zich voortzette tot deep in de jaren '80. Terwijl nieuwe bioscopen openen, slooten meer met een alarmant tempo. In een poging om het bedrijf te herleven, probeerden drive-ins niche-doelgroepen te targeten door films te tonen die alleen gericht waren op tieners, volwassenen of gezinnen. Dit deed weinig om het toenemende aantal bioscopen dat hun deuren sloot te vertragen. Thuisentertainment-opties zoals kabel-tv en videoverhuur streden om, en wonnen, de consumentenaandacht. Andere negatieve effecten omvatten stedelijke uitspatting, stijgende grondprijzen en beperkte beschikbaarheid van eerste-run filmproducten. Tijdens de jaren '80 stonden geschatte 1.000 verlaten drive-ins vol onkruid op lege percelen.
Vanaf 2010 exploiteren minder dan 500 drive-in bioscops in de VS. Echter, de industrie heeft verrassende veerkracht getoond naarmate nieuwe generaties filmgangers de aantrekkingskracht ontdekken. Betaalbare toegangsprijzen en het gemak van films kijken vanuit een auto zijn beide grote trekkers. Hoewel drive-ins onwaarschijnlijk de populariteit van hun bloeitijd zullen ervaren, blijft hoop voor de industrie bestaan. De website Drive-In Theater rapporteert verhoogde vraag vanaf de jaren '90 die nieuwe drive-ins deden openen en oude deden terugkeren.