Speciale brillen worden gebruikt om de illusie van een driedimensionale afbeelding op een vlak oppervlak te creëren. Om een 3D-beeld te bereiken, moet het onderwerp op een specifieke manier worden gepresenteerd die interactie heeft met de 3D-bril.
Een 3D-bril werkt omdat uw ogen iets verschillende beelden van de wereld zien. Wanneer u naar een object kijkt, zet uw hersenen de twee beelden samen, wat driedimensionaal zien creëert. De bril doet hetzelfde voor een vlakke afbeelding.
Het cruciale element bij 3D-beelden is het parallaxeffect. Dit is de horizontale afstand tussen het linker- en rechterbeeld. Wanneer twee gerelateerde perspectieven worden gepresenteerd, lijkt het beeld driedimensionaal.
Er zijn vier basistypen 3D-brillen. Een methode gebruikt een apart scherm voor elk oog om de realiteit na te bootsen, een andere gebruikt sluiters voor elk oog om de geest te misleiden. Kleurfilterbrillen gebruiken een rode en blauwe lens om verschillende kleuren op het scherm te benadrukken. Polarisatiebrillen gebruiken een methode van links- en rechtscirculaire polarisatie om de ogen te misleiden.
Onderzoek naar de wetenschap van stereoscopie, uitgevonden door Sir Charles Wheatstone in 1838, leidde tot de creatie van 3D-brillen. Immersive entertainment werd de primaire toepassing, met name in bioscoopfilms en attracties.
In 2009 produceerde American Paper Optics een van de grootste oplages 3D-brillen voor een enkel evenement. Het bedrijf maakte 125 miljoen paren brillen voor een reclame die werd uitgezonden tijdens Super Bowl XLIII.