Film posters zijn een vorm van adverteren, bedoeld om klanten in de bioscoop of videowinkel te lokken. Ze willen een gevoel geven van waar de film over gaat, maar zoals elke reclame kunnen ze misleidend zijn. Een film poster analyseren geeft je inzicht in de inhoud, en helpt bepalen of het de moeite waard is om tien dollar te betalen.
Kijk naar de afbeelding op de film poster en probeer de sfeer te vatten die het uitstraalt. Grimme films gebruiken storende beelden om vrees of angst op te wekken. Epische films tonen grandheid, zoals brede landschappen of een ruimteschip. Komedies tonen een absurde situatie, romantische films twee verliefden die elkaars ogen in kijken. Let op het kleurenschema. Harde of intense kleuren duiden op een humeurvolle of intense film, terwijl komedies en lichte actiefilms heldere, vrolijke kleuren hebben.
Als hun namen boven de titel staan, of hun gezichten prominent gefeatured zijn in de artwork, wil het studio dat je weet wie erin spelen. (Je ziet zelden een Brad Pitt of Julia Roberts film zonder hen op de poster.) Posters zonder namen boven de titel, of met meer abstracte beelden als auto's of ontploffingen, verkopen iets anders dan de cast.
Een komedie-pitch is grappig of slim. Actiefilms benadrukken spanning en adrenaline. Films gebaseerd op boeken kunnen het originele boek benadrukken, films van succesvolle regisseurs of producenten hun eerdere werken.
Veel filmcampagnes rollen hun dekking langzaam uit, en de tijd voor de première kan aanwijzen hoe het studio wil dat je je voelt. "Teaser"-posters vroege in de campagne zijn vaak mysterieus of intrigerend, bedoeld om nieuwsgierigheid te wekken zonder te veel te onthullen. Posters later in de campagne zijn explicieter, mogelijk met plotdetails.
Film posters citeren graag diverse critici die hun film loven. Het internet heeft het aantal critici exploderen laten, en sommigen zijn reputatievoller dan anderen. Lof van Roger Ebert, de New York Times, of de Wall Street Journal draagt respectabiliteit. Films met minder goede recensies zoeken dieper naar positieve quotes, van bronnen die je minder kent. De ergste posters gebruiken "quote whores" – zogenaamde critici (soms van legitieme media) die ongekend lof geven aan zelfs de verschrikkelijkste films. Pete Hammond, Ben Lyons en Shawn Edwards zijn bekende quote whores; films die hun lof prominent tonen, zijn met een korrel zout te nemen.