Vele verschillende elementen bepalen of een film een tijdloze klassieker wordt of amper een rimpel veroorzaakt aan de box office. Veel films met hoog budget voor special effects en sterrenbekendheid (bijv. "Waterworld") faalden om aan de hype te voldoen. Aan de andere kant zijn er genoeg indie-producties met laag budget en onbekende cast (bijv. "The Blair Witch Project") die verrassend succesvol waren.
Voor een commercieel hit moet de plot resoneren met de dromen, vreesen, overtuigingen en waarden van het doelpubliek. Verder moet het verhaal gedreven worden door beloning, wraak en/of ontvluchting en draaien om een conflict of quest die alleen opgelost kan worden door escherende risico's en offerandes van de protagonist.
Een succesvolle film heeft een "vis uit het water" held die ofwel een uitzonderlijk personage is dat probeert in een gewone setting te passen (bijv. Forrest Gump) ofwel een gewoon personage gedwongen om te overleven in een uitzonderlijke omgeving en/of ongewone omstandigheden waarvoor hij niet voorbereid is (bijv. Luke Skywalker).
Als een acteur een grote en enthousiaste fanbase heeft, is bijna elke film waar hij aan gekoppeld is, gegarandeerd een publiek. Helaas geldt dit zelfs als hij totaal verkeerd is gecast en/of het script niet goed geschreven is. Een weinig bekend feit: acteurs die producer worden, maken soms films die ze weten zullen floppen, omdat ze ze als verlies op hun belastingwillen claimen.
Technologie heeft radicaal veranderd hoe films gemaakt worden, met name door computer-generated imagery (CGI) die niet alleen setkosten verlaagde maar ook acteurs magisch in andere wezens laat morfen, historische footage integreert in een hedendaagse context (bijv. "Forrest Gump"), en allerlei natuurlijke en door mensen gemaakte rampen creëert zonder iets te vernietigen. Deze "elektronische oogvriendelijkheid" is een populaire trek die commercieel succes oplevert, met name bij tieners die het grootste bioscooppubliek wereldwijd zijn.
Veel filmgangers baseren hun keuze op hoe goed of slecht films gerecenseerd worden door critici. Bronnen als de Internet Movie Database (zie bronnen) bevatten een breed scala aan vergelijkende recensies. Critici – net als acteurs – hebben hun eigen fanbase en wieden veel invloed uit of een nieuwe release een "must-see" of "don't bother" wordt.
Als iets eenmaal goed werkt, lijkt logica te dicteren dat het niet alleen nogmaals goed kan werken, maar ook in een ander medium. Bijna 60% van de opbrengst van een sequel – zelfs als de inhoud een herhaling is – komt van publiek dat de oorspronkelijke premise en personages hield. Remakes van eerdere films, TV-series en boekverfilmingen presteren meestal minder goed omdat de charme en het succes van het origineel ofwel berustte op de mindset van het publiek toen (bijv. de jaren '60) of op de mentale casting, referentiekader en visualisaties van de lezer.
Een overzicht van recente films die commercieel succesvol waren en prijzen wonnen, onthult dat velen inhoud omarmen gebaseerd op echte personages en gebeurtenissen. Omdat de verhalen an sich al bekend zijn bij het publiek, wordt de bezoek gedreven door een dubbele wens: persoonlijk begrip van de feiten vergroten en vergelijken hoe de producer die feiten interpreteert ten opzichte van hun eigen visie.