Arts >> Kunst en entertainment >  >> Films & tv >> Films

Over onafhankelijke films

Wat vandaag "onafhankelijke film" genoemd wordt, had in het verleden veel andere namen, waaronder avant-garde, underground en experimentele cinema. In tegenstelling tot wat men denkt, begon onafhankelijke filmmaking niet met de instorting van het Hollywood-studiosysteem; in feite bestaat onafhankelijke film in Hollywood al sinds de jaren twintig. Vandaag is onafhankelijke film soms niet te onderscheiden van grote studio-films en domineert het vaak tijdens seizoensprijzen.

Identificatie

De meest geaccepteerde definitie van onafhankelijke film – die niet noodzakelijk altijd geldt – is dat deze films minder commercieel zijn dan Hollywood-blockbusters; ze maken ook een veel meer persoonlijke statement namens de regisseur of scenarist, en worden gemaakt met een aanzienlijk lager budget.

Betekenis

De betekenis van onafhankelijke film is altijd geweest dat het aan de voorhoede staat van revolutie in het medium. Wat nu gangbare methoden van filmmaken lijken – van geldinzameling tot casten van acteurs – en wat vandaag als conventionele filmtechnieken wordt beschouwd – zoals flashbacks of scènes improveren zonder script – begonnen allemaal als experimenteel filmmaken door onafhankelijke filmmakers.

Geschiedenis

De geschiedenis van onafhankelijke film gaat terug tot de jaren twintig. Onder de vroegste voorbeelden vallen Melville Webber's expressionistische versie van Poe's "The Fall of the House of Usher" en Ralph Steiner's "H2O". Webber's film is een fijn voorbeeld van hoe onafhankelijke film typisch technieken gebruikt die door de mainstream pas jaren of decennia later worden overgenomen. De film bevat uitgebreide tijdlupesequenties, cameratricks en een uitvindend gebruik van miniaturen dat pas meer dan een half eeuw later standaard mainstream werd.

Budgetten

Misschien wel het enige verenigende thema dat alle onafhankelijke films verbindt, is dat de makers gedwongen zijn om met een lager budget te werken dan Hollywoodfilms. Niet alle onafhankelijke films zijn heel laagbudgetaire zaken zonder tweede-reeks talent, maar zelfs wanneer een onafhankelijke film grote regisseurs of acteurs kent, neigt de film ertoe een budget te hebben van minder dan de helft van wat een verwachte blockbuster aan zou besteden.

De godfather

De godfather van de Amerikaanse onafhankelijke film is regisseur John Cassavetes. Cassavetes was een mainstreamacteur die in de jaren zestig een reeks gritty, laagbudgetfilms begon te maken, zoals "Faces", "Shadows" en "Husbands". Cassavetes stelde het sjabloon voor onafhankelijk filmmaken in deze films met handgehouden camera's, ensemble-acteurstroepen die in elke film verschenen, improvisatiestijl van acteren en creativiteit gebruiken om gebrek aan geld te compenseren.

Onafhankelijke filmfestivals

Omdat onafhankelijke filmbudgetten echt vervagen in vergelijking met mainstream Hollywood-voorzieningen op het gebied van advertentie- en marketingkosten, moeten de meeste van deze films doorbraak behalen door goed te presteren op filmfestivals. Een van de beroemdste en best bezochte onafhankelijke filmfestivals in Amerika is Robert Redford's Sundance Film Festival. Sommige mensen die voelden dat het Sundance-festival te veel in de richting van de mainstream bewogen, besloten het Slamdance Film Festival op te richten om zich te richten op het ontdekken van meer onontdekte en onbekende talent in plaats van te vertrouwen op onafhankelijke film gemaakt door herkenbare personen.

Independent Spirit Awards

De bekendste prijzen voor onafhankelijke film zijn de Independent Spirit Awards. Deze prijzen worden sinds 1985 uitgereikt toen Martin Scorsese's "After Hours" de eerste winnaar was van de Best Picture-prijs. Er is kritiek geleverd op de prijzen voor het eren van te veel films die essentieel mainstream-films zijn met een lager budget in plaats van opkomend talent te eren dat kunstmatig bevredigende films volbracht zonder alle voordelen die komen met het werken met bekende namen.

Films

Related Categories