Een echte filmcriticus moet weten hoe te uitleggen waarom een film werkt of niet werkt, kijkend verder dan de voor de hand liggende elementen die toegevoegd zijn om een film aan het publiek te verkopen. Je moet de specifieke details analyseren die kijkers toestaan het verhaal op veel niveaus te ervaren. Pak je notitieboek, ga naar het theater, en bereid je voor om de wereld van de filmcriticus te betreden.
Vind het thema van de film. Als je het bericht dat de film probeert over te brengen niet kunt onderscheiden, probeer de film aan iemand anders te beschrijven. Je neigt ertoe om over wat je het hardest raakte te praten, meestal het thema. Wees je bewust dat kleinere thema's ook in een film kunnen zitten ter ondersteuning van het grotere thema.
Kijk naar de verhaallijn. Analyseer of het plot vlot stroomt van de ene scène naar de andere. Let op of de scenarioauteurs een veelgebruikte formule uit de heldencyclus volgden of twists toevoegden die het plot geloofwaardiger maken en het publiek in het verhaal trekken.
Luister naar de dialoog om te analyseren of het geloofwaardig of gedwongen is. Geforceerde uitleg mag niet in de gesprekken van de personages gestrooid worden om het verhaal aan het publiek uit te leggen.
Kijk naar het decor en de scenerie gebruikt voor de film. De sfeer van de film wordt vaak versterkt met het gebruik van verlichting, speciale effecten, kostuums en achtergronden. Deze elementen van de film zouden samen moeten werken om het publiek in het verhaal te trekken, maar onze zintuigen niet overweldigen en onze aandacht afleiden.
Overweeg de rollen van de hoofd- en bijpersonages. Het zijn niet altijd de helden die ons in een verhaal trekken, maar de noodlottige maagd of schurk die een rol speelt die de film onvergetelijk maakt. Stereotypische personages zijn vaak de makkelijkste om te herkennen; hun rol is echter meestal van weinig belang voor het thema.
Let op scènes die niet bij het verhaal horen en uitgeknipst hadden moeten worden. Een film monteren is een kunst, en overbodige stukken moeten op de snijvloer blijven. Ook bij het analyseren van montage, houd je oog open voor de manier waarop scènes van de ene naar de andere bewegen; het publiek mag het verhaal niet uit het oog verliezen omdat de film van scène naar scène huppelt.
Let op symbolisme, gebruikt om een onderwerp of idee uit het thema te vertegenwoordigen. Dit kan een herhaald object zijn waar de camera zich op richt door veel scènes heen, of een woord of zin die herhaald wordt. Wees voorzichtig om niet overal symbolisme te vinden, een makkelijk ding om te doen als je op zoek bent naar betekenis waar de regisseur geen bedoeld heeft.