Alan Rickman hinterliet een onuitwisbare stempel op de filmgeschiedenis met zijn kenmerkende stem, commandantelijke aanwezigheid en verbazingwekkende speelbereik. Van scenestelende schurken tot diepgaande karakters – zijn filmografie leest als een meesterles in acteren. Hieronder zijn zijn meest iconische prestaties.
Rickmans vertolking van de complexe Kruidentmeester is wellicht zijn bekendste rol. Hij bracht een doemdenkende intensiteit en verborgen kwetsbaarheid in Sneep, waardoor hij een schijnbaar eendimensionale antagonist omvormde tot een van de meest geliefde tragische figuren in de literatuur.
Als de suave, intelligente terroristenleider stelde Rickman de gouden standaard voor actiefilm-schurken. Zijn kalme, welsprekende dreiging tegenover Bruce Willis' "gewone man" maakte Gruber een instant klassieker.
Rickman stal elke scène waarin hij speelde, met een heerlijk over-de-top prestatie die dreiging balanceerde met donkere humor. zijn tekstbehandelingen ("Kerstmis geannuleerd!") zijn legendarisch.
In deze Jane Austen-verfilming toonde Rickman zijn romantische hoofdrol-kwaliteiten, met stille waardigheid en onderdrukte passie tegenover Kate Winslet en Emma Thompson.
Rickman nam de controversiële Ierse politicus aan met nuance, en vangde zowel het charisma als de roekeloosheid van een revolutionair leider.
Een afwijking van zijn gebruikelijke zwaarte, speelde Rickman een getrouwde man in verleiding. Zijn prestatie gaf gewicht aan de verkenning van de vele gezichten van liefde in de film.
In Tim Burtons gotische musical was Rickmans corrupte rechter een studie in lustvolle wreedheid, zijn rijke bas stemde zich verrassend goed aan Sondheim's partituur.
Zelfs als CGI-geanimeerde pijprokende rups bracht Rickmans onmiskenbare stem moede wijsheid en sardonische scherpte tot leven in Lewis Carrolls schepping.
Rickmans transformatieve vermogen scheen in zijn korte maar overtuigende rol als de 40ste Amerikaanse president, waarbij hij Reagan's geniale cadans vangde zonder in karikatuur te vervallen.
Rickmans laatste filmrol was die van een Brits militair officier die de ethische implicaties van een droneslag afweeg. Een passend slotstuk: intelligent, moreel betrokken en uitermate boeiend.
Naast het scherm was Rickmans toneelwerk – met name bij de Royal Shakespeare Company en zijn Tony-genomineerde rol in Les Liaisons Dangereuses – evenzeer geprezen, wat zijn status als reus op beide media bevestigde.