Op elk meetbare criterium – boxoffice, kritische acclaim, awards, culturele omnisbaarheid – was Tom Hanks onbetwist de grootste filmster van 1995. Hij had niet gewoon een goed jaar; hij bezat het culturele centrum op een manier waar weinig acteurs ooit in slagen.
Hanks trad 1995 binnen op een ongekende streak:
Terwijl Forrest Gump begin-1995 boxoffice en awards-seizoen domineerde, strekte Hanks' sterkte verder dan individuele releases. Hij vertegenwoordigde een zeldzame convergentie: kritisch respect, commercieel betrouwbaarheid en "gewone man" herkenbaarheid. Geen enkele acteur in 1995 evenaarde zijn combinatie van opeenvolgende Oscars, blockbuster track record en universele publieke liefde.
Andere grote 1995 sterren – Tom Cruise (Interview with the Vampire), Brad Pitt (Se7en, 12 Monkeys), Harrison Ford (Sabrina) – exceldeën in specifieke lanes. Maar Hanks bezat het culturele centrum, aantrekkelijk over demografieën en genres heen. Zijn 1995 verzadiging (Oscar-ceremonies, talkshows, magazijnekoppen, Apollo 13 anticipatie) bevestigde een faamniveau dat onderscheiden is van blote populariteit.