Arts >> Kunst en entertainment >  >> Films & tv >> Films

Glory (1989): De 54ste Massachusetts en de strijd voor gelijkheid

Edward Zwicks Glory staat als mijlpaal in Burgeroorlogfilms, niet om strategie of bekende generaal, maar voor intieme, onvervagle portret van het 54ste Massachusetts Volunteer Infantry Regiment – de eerste officieel erkende Afrikaans-Amerikaanse eenheid die voor de Unie vocht. De film transformeert een historische voetnoot in een diepzinnige meditatie over moed, waardigheid en de contradictorische aard van een oorlog gevochten voor vrijheid door een natie nog geketend aan vooroordelen.

Het gewicht van een uniform

Vanaf het moment dat Kolonel Robert Gould Shaw (Matthew Broderick) het commando aanneemt, blootlegt Glory de gelaagde bigotterie waar de mannen voor staan. Zij krijgen geen juiste schoenen, worden minder betaald dan witte soldaten, en gedegradeerd tot zware klusjes in plaats van gevecht. De kracht van de film ligt in haar weigering deze vernederingen te verzachten. Scènes als de weigering om verminderd loon te accepteren worden akten van collectieve verzet, bevestigend dat hun mannelijkheid niet onderhandeld kan worden.

Broederschap smeden in het vuur

De ensemble cast – Denzel Washington als de opstandige Soldaat Trip, Morgan Freeman als de wijze Sergeant-Majoor Rawlins, en Andre Braugher als de opgeleide Korporaal Thomas – creëert een tapijt van Zwarte ervaring. Hun reis van uiteenlopende individuen tot een samenhangende vechtende macht is het emotionele hart van de film. De trainingssequenties zijn geen gewone montage; ze zijn een doolhof waar gedeelde lijden een onbreekbare band smeden.

De aanval op Fort Wagner

De climactische aanval op Fort Wagner wordt gestageerd met chaotische, viscerale realiteit. Zwick laat de "glorie" van traditionele slagchoreografie varen voor de modder, rook en terreur van nabijgevecht. De camera blijft laag, uitgelijnd met het perspectief van de soldaten, waardoor hun vooruitgang over het zand een ontzettende daad van wilskracht wordt. Het beeld van Shaw en Trip die zij aan zij op de parapet vallen, samen begraven in een massagraf, wordt een laatste, zwijgende aanklacht van het racisme dat hen ongelijk maakte in het leven maar ononderscheidbaar in de dood.

Een nalatenschap voorbij het scherm

Glory biedt geen gemakkelijke catharsis. De afsluitende titelkaart die vermeldt dat meer dan 180.000 Zwarte mannen dienden – en dat hun bijdrage de wendging van de oorlog betekende – grondslaat het drama in historisch gevolg. De film duurt omdat hij insist dat de meest radicale daad van de Burgeroorlog niet de emancipatie was Verklaard van boven, maar het moment dat Zwarte mannen het geweer grijpen en hun eigen burgerschap op het slagveld claimen.

Films

Related Categories