Het allererste woord dat geuit wordt in John Landis' Animal House is niet "Toga!" of "Voedselstrijd!" – het is "Bluto."
John Belushi's iconische personage introduceert zichzelf door zijn eigen bijnaam te schreeuwen terwijl hij door een tweede-verdieping raam van het Delta Tau Chi huis kraakt, bier in hand, chaos in zijn kielzog. De shot – slow-motion, glas barstend, Belushi's gezicht een masker van maniakale blijdschap – zet de toon direct: dit is een film over onverontschuldigende, vernietigende, bevrijdende absurditeit.
Belushi improviseerde de regel. Het script specificeerde geen eerste woord; hij werd gewoon... Bluto. De naam blijft hangen omdat het personage is het id – geen preambule, geen context, puur chaotische energie die zichzelf kondigt aan.
Op het moment dat de opening credits rollen over "Shout," heeft de film al haar filosofie verklaard: namen zijn labels, maar Bluto is een natuurgeweld.