Voordat ze een wereldwijde actie-icoon of humanitaire ambassadrice was, was Angelina Jolie een opkomende actrice met een volatiele reputatie. Dan kwam Girl, Interrupted (1999), de film die kritische lof omzette in een Oscar-winst en haar aankondigde als een kracht waar niet te negeren was.
Jolie speelde Lisa Rowe, een charismatische, manipulatieve sociopaat in een psychiatrisch ziekenhuis in de jaren '60. Het was een showy, gevaarlijk deel – precies het type dat in karikatuur kan afglijden. In plaats daarvan gronde Jolie Lisa in een ontzettende authenticiteit. Ze speelde niet gewoon "gek"; ze portretteerde een vrouw die haar eigen instabiliteit wapenstelde, waardoor Lisa verleidelijk, angstaanjagend en vreemd genoeg sympathiek was tegelijk.
De Academie bekroonde haar met Beste Vrouwelijke Bijrol, een winst die haar talent valideerde buiten de boulevardkoppen. Critici die haar hadden afgedaan als een mooi gezicht met een beroemde vader (Jon Voight) werden gedwongen te heroverwegen. De film's buzz verhief niet alleen haar profiel – het herdefinieerde het.
Twee jaar later vestigde Lara Croft: Tomb Raider (2001) haar als wereldwijde superster. Maar zonder Girl, Interrupted had de industrie haar misschien nooit vertrouwd om een franchise te dragen. De film bewijste dat ze het scherm kon vullen tegen zwaargewichten als Winona Ryder en Whoopi Goldberg, en dat haar intensiteit geen gimmick was – het was vakmanschap.
In retrospect was Girl, Interrupted het scharniermoment: het moment dat Angelina Jolie ophield een beroemdheidsdochter te zijn en een actrice in eigen recht werd.