Arts >> Kunst en entertainment >  >> Films & tv >> Scenarioschrijven

Formaat voor sitcom-schrijven

Een sitcom, of situationele komedie, is een televisiegenre waar terugkerende personages die in gemiddelde omgevingen leven, komische situaties ervaren. Radio was de oorsprong van sitcoms, maar het genre ging over naar televisie tijdens de jaren 50. Bij het aannemen van schrijvers verwachten de leadproducenten van een sitcom, ook wel showrunners genoemd, dat de schrijvers weten hoe scripts correct geformatteerd moeten worden. Het kennen van het juiste formaat voor een sitcom toont de bekendheid van een nieuwe schrijver met het genre en de show.

Teaser

De structuur van sitcom-scripts begint meestal met een teaser, ook wel cold open genoemd. Een teaser is de eerste twee tot drie minuten van de show. De teaser vestigt de plot van het aflevering van de sitcom. Voor scripts met een teaser begint de schrijver met het woord "TEASER." Meeste teasers hebben één scène, gemarkeerd door "SCENE A." Het doel van een teaser is om televisiekijkers geïnteresseerd te maken in een show zodat ze niet omschakelen. Teasers verschijnen voor de credits van de show.

Commerciële pauzes

Een van de grote verschillen tussen een scenario schrijven en een sitcom (of elk script geschreven voor televisie) is de erkenning van commerciële pauzes in de structuur van een sitcom-script. Zakelijke sponsors zijn grote financiërs van sitcoms. Voor sitcoms vinden commerciële pauzes plaats na de teaser, na Act I en na Act II. De reeks commerciële pauzes tijdens de tijdslot van de sitcom wordt doorgaans aangeduid als de "Twee-Minuut Commerciële Pauze."

Multi-camera vs. Single-camera

Traditioneel werden alle sitcoms in multi-cameraformaat gefilmd, wat betekent dat meerdere camera's gebruikt worden om de show op te nemen. Voorbeelden van multi-camera sitcoms zijn "I Love Lucy," "The Cosby Show," "Seinfeld," "Full House," en "All in the Family." Sommige nieuwere sitcoms, zoals "Scrubs," "Malcolm in the Middle," "Sex and the City" en "Curb Your Enthusiasm" gebruiken het single-cameraformaat, waarbij één camera de personages van de show volgt. De meeste multi-camera sitcoms worden in twee acten geschreven, terwijl sommige single-camera sitcoms drie acten hebben. Een ander verschil tussen multi-camera en single-camera is dat single-camera shows niet voor een live publiek worden gefilmd, terwijl de meeste multi-camera shows wel. Een act is een scriptterm voor een groot segment van een show.

Elementen

In sitcom-schrijftermen zijn elementen de niet-dialoogdelen van het script. De juiste plaatsing van elementen maakt scripts makkelijk leesbaar. Enkele voorbeelden van elementen zijn de scene heading (waar de scène plaatsvindt), personagenaam (geschreven boven de dialoog van het personage), sound cue (aantekening wanneer een geluid gespeeld moet worden), parenthetische aanduiding (beschrijft de toon van de dialoog van het personage), en transitie (begin- en eindeffecten). Elk element heeft verschillende inspringing vanaf de rand van de pagina. Ook heeft niet elke sitcom dezelfde elementformattering. De industriestandaard voor sitcoms voor font en grootte is Courier in 12 punt.

Scenarioschrijven

Related Categories