Een script is een document dat grotendeels uit dialoog bestaat, maar ook suggesties bevat over hoe acteurs hun regels moeten spreken, de acties die ze tijdens het spreken uitvoeren, en in het geval van scenario's, de camera-hoeken die tijdens het filmen gebruikt moeten worden. Scripts hebben talrijke conventies; vertrouwdheid met hen zal je inspanningen professioneler laten lijken.
Veel scripts hebben een eenvoudige structuur van drie acten. De eerste act legt de locaties, personages en hun motivaties neer, en stelt in veel gevallen de toon voor de film of het toneelstuk. De held wordt typisch in de eerste act gevestigd. De tweede act betreft het uitbreiden van de plot. De held wordt meestal geconfronteerd met obstakels die hij moet overwinnen of een taak die hij moet volbrengen. De derde act is de conclusie; de verschillende draadjes van het verhaal worden samengevoegd en opgelost. Typisch is de middelste act de langste.
Scripts moeten op een specifieke manier geformatteerd worden. Naleving van deze technische conventies is heel belangrijk omdat het anderen helpt je werk te visualiseren. Het gebruikte font is meestal Courier New en de font-grootte moet 12 zijn. Dit kan een klein punt lijken, maar het is heel belangrijk. Één pagina script geschreven in deze stijl vertaalt zich in ruwweg één minuut schermtijd, zodat agents de lengte van een film kunnen schatten aan het gewicht van het script.
Elke scène moet een hoofding hebben, bekend als een slugline, die aangeeft waar de scène plaatsvindt. Een typische slugline (altijd gekapitialiseerd) zou kunnen luiden "EXT. LAS VEGAS STRIP - SONDERGANG." In dit voorbeeld staat EXT voor exterieur.
Elke dialoog-regel moet beginnen met de personagenaam. Overweeg de openingsregels van Hamlet:
BERNARDO: Wie is daar?
FRANCISCO: Nee, antwoord me: sta, en vouw jezelf uit.
BERNARDO: Leve de koning!
Een ander conventie is ervoor te zorgen dat alle niet-gescriptede secties, zoals scènebeschrijvingen en aanwijzingen voor acteurs, in de tegenwoordige tijd geschreven zijn, bijv. "een deur gaat open," in plaats van "een deur wordt geopend." Dit maakt het voor de lezer makkelijker om de actie zich voor te stellen. Om dit te faciliteren, zorg dat je actieve stem gebruikt tijdens deze segmenten.
Film scripts moeten ook de shots beschrijven die in elke scène gebruikt worden. Er zijn een grote verscheidenheid aan camera-hoeken, dus tijdens het schrijven van je script moet je zorgvuldig overwegen welke het beste past om de scène te filmen en noem het onder de slugline in HOOFDLETTERS. De meest voorkomende camera-hoeken zijn: overhead shot (vogelvlucht), long shot, medium shot, close-up, extreme close-up; panning shot (camera beweegt horizontaal terwijl cameraman stilstaat); Point of View (POV) shot (het publiek ziet de actie door de ogen van een specifiek personage); en low angle shot (camera kijkt op naar een personage of object).