Scriptschrijven, in tegenstelling tot traditionele proza, volgt een specifiek formaat om personages, acties, objecten en plekken te schetsen. Het volgen van het correcte scriptformaat stelt een lezer in staat het verhaal te begrijpen en verwarring te vermijden met onduidelijke regie-instructies. Je moet het filmscriptformaat onder de knie krijgen als je hoopt het werk te verkopen.
Kortfilmscripts lopen meestal 40 pagina's en speelfilms vallen meestal tussen 60 en 120 pagina's. Een goede vuistregel is dat één scriptpagina ongeveer één minuut schermtijd gelijkstaat. Scripts hoeven zich niet aan deze lengtes te houden, maar voor beginnende schrijvers is het nuttig om een doel te stellen voor de benaderende lengte.
Gebruik korte beschrijvingen van personages, locaties en actie. Een scriptschrijver kan een personage beschrijven met een zin of zelfs een paar woorden, terwijl een locatie beschreven kan worden als "goed-verlichte landelijke woning." Lange beschrijvingen hinderen de flow en ritme van een script.
Wanneer je een nieuwe requisiet of object in je script introduceer, moet je dat object altijd benadrukken met hoofdlettergebruik. Dit helpt om belangrijke requisieten aan te wijzen als de film in productie gaat.
Informeer de lezer altijd wanneer een personage of actie naar een andere locatie verandert. Neem niet aan dat de lezer weet waar en wanneer je scène of scènes plaatsvinden.
Vanaf 2010 is Final Draft een populair programma voor het schrijven van filmscripts. Een ander programma, Movie Maker, wordt aanbevolen door de Writer's Guild of America. De software zet de outline van het script correct in de stijl die de industrie verwacht. Het gebruik van scriptsoftware stelt je ook in staat om beveiligde scriptbestanden te printen die je werk beschermen.