Enkele van de meest memorabele en baanbrekende momenten in de televisie zijn het resultaat van een mini-serie. Roots blijft indrukken en inspireren. Angels in America belichtte het hartbreken van HIV/AIDS. Band of Brothers nam ons mee naar de frontlijnen van WOII om nationale en persoonlijke overwinningen met zijn personages te delen.
Schrijven in dit genre is een uitdaging. De verhalen moeten groot genoeg zijn om verschillende uren verhaaltijd te rechtvaardigen, strak genoeg om verteld te worden over reclamepauzes, en boeiend genoeg dat kijkers dag na dag terugkeren om het hele verhaal te zien.
Lees verder om te leren hoe je effectief voor dit genre schrijft.
Ontwikkel en/of onderzoek je verhaal. Om elk script effectief te schrijven, moet je je verhaal in en uit kennen voordat je iets in scriptvorm begint te schrijven. Bepaal welk verhaal je wilt vertellen en doe een vrij schrijfoefening om het verhaal te ontwikkelen. Vraag jezelf waarom je dit verhaal wilt vertellen en schrijf je antwoord op. Je moet precies weten wat je tot het verhaal trok, zodat je andere mensen naar dezelfde ideeën kunt trekken. Als je verhaal gebaseerd is op echte gebeurtenissen of echte mensen, moet je wat tijd wijden aan het onderzoeken van de feiten van het verhaal. Je zult niet elk feit dat je vindt gebruiken, maar je hebt alle informatie nodig die je kunt krijgen, zodat het verhaal compleet is en zinvol is wanneer je klaar bent met schrijven.
In deze eerste stap, verzamel al de informatie die je kunt voordat je begint met het afhobelen van het vet. Lijst alle stukken van het verhaal die je wilt vertellen. Probeer nog een vrij schrijfoefening waarbij je de feiten van het verhaal gedetailleerd uitlegt. Lijst alle grote en kleine plotpunten en doe wat schrijven over ze. Wat maakt ze interessant? Wat maakt ze belangrijk? Wat maakt ze boeiend? Je hebt al deze informatie nodig terwijl je vooruitgaat om een verhaal te vertellen dat compleet en bevredigend is voor je publiek.
Beschrijf je personages. Vanuit de informatie die je tot nu toe hebt, bepaal wie je hoofd- en bijpersonages zijn. Hoewel je veel personages in je verhaal kunt hebben, zul je waarschijnlijk één grote protagonist (of held, de persoon waar het publiek wil dat hij slaagt) en één grote antagonist (of schurk, de persoon die de hoofdobstakels voor je protagonist's succes is of creëert) hebben.
Leg deze personages in het meest detail uit. Lijst zoveel informatie als je kunt bedenken. Je wilt er zeker van zijn dat je de basisinformatie opneemt – wie ze zijn, wat voor soort persoon ze zijn, wat ze willen, wat ze vrezen, etc. Maar je kunt ook informatie opnemen die misschien niet direct in je script weerspiegeld wordt. Waar zou deze persoon graag op vakantie gaan? Wat voor dingen doen ze voor plezier? Hoe waren hun grootouders?
Deze extra typen vragen geven je misschien geen informatie die letterlijk op de pagina's van je verhaal geschreven wordt, maar geven je een rijkdom aan informatie om een heel, gelaagd personage te creëren.
Doe dezelfde oefeningen voor elk ander personage in je script. Zelfs als er een personage is met slechts een paar regels dialoog, als je dit soort werk hebt gedaan, zal dat personage ook uitsteken en meer dienen dan een expositief apparaat.
Bepaal lengte en structuur. Bij het schrijven voor televisie moet je rekening houden met reclamepauzes. Tenzij je serie zeker op een zender als HBO of Showtime draait, wordt je verhaal onderbroken door reclamepauzes. Dit vermindert ook de hoeveelheid echte verteltijd die je hebt.
In een gemiddeld "uur" commercieel televisie, zijn slechts ongeveer 44 minuten gewijd aan het verhaal dat je kijkt. De rest van de tijd gaat naar reclames.
Met de basale bouwstenen van je verhaal in handen, bepaal hoeveel uren je denkt dat je nodig hebt om het verhaal te vertellen. De gemiddelde mini-serie loopt twee uur per nacht over verschillende dagen. Kun je je verhaal in 3 dagen (6 uur) vertellen of heb je een week (10 uur) nodig? Ongeacht hoeveel dagen het is, moet je elk twee-uurs episode in 7 aktes verdelen. Je film zal waarschijnlijk zes keer onderbroken worden door reclames, dus de ruimte tussen elke reclame moet behandeld worden als een akté. Elke akté moet opbouwen naar een soort nieuwe spanning of cliffhanger vóór de reclamepauze, zodat het publiek geïnteresseerd blijft om na de reclame te zien wat er gebeurt.
Bouw een outline. Nu je het verhaal van je verhaal hebt, je personageprofielen en de basale structuur, kun je de outline schrijven die als ruggengraat zal dienen. Hoewel het verleidelijk kan zijn om direct in het script te duiken, zal een stevige outline je zeker tijd en energie besparen. Voor de outline, schrijf je verhaal alsof je een essay schrijft. Leg uit wat er in elke scène gebeurt – zowel wat er daadwerkelijk gebeurt (de actie van de scène) als wat er intern gebeurt (wat die actie betekent voor de personages). Zorg ervoor dat je de akté-pauzes eerbiedigt en aangeeft wanneer ze plaatsvinden. Dit proces helpt je zien welke informatie het meest relevant is. En welke stukken informatie je uit je verhaal kunt laten vallen. Elke scène moet momentum opbouwen, het verhaal vooruitbrengen en ons iets leren over je hoofdpersonage.
De algehele serie moet de traditionele 3-aktstructuur van elk script volgen. Akté één, ongeveer een kwart van je hele verhaal, moet de wereld waarin we zijn en de hoofpersonages en wat de protagonist wil, opzetten. Het einde van akté één moet het moment zijn waarop het hoofdpersonage gedwongen wordt tot actie. Akté twee is de actie van je hoofdpersonage die probeert te krijgen wat hij of zij wil. Dit deel van je verhaal is het tweede en derde kwart van je stuk, dus het zal ongeveer de helft van het hele verhaal innemen. Akté twee eindigt op het laagste punt voor je personage, waar het lijkt alsof hij of zij niet in staat zal zijn om zijn of haar doel te bereiken. Akté drie is de denouement. Geconfronteerd met schijnbaar onoverkomelijke odds, moet je personage nu weer veranderen. Dit is het deel van het script waar het personage vindt wat hij of zij echt nodig heeft en zijn of haar inspanningen verdubbelt om zijn of haar doel te bereiken. Terwijl de pauzes voor reclames gezien kunnen worden als kleine akté-pauzes, zijn deze drie aktes je grote akté-pauzes. Zorg ervoor dat je beide in je outline aangeeft.
Schrijf je script. Met een stevige outline moet je script redelijk soepel vloeien. Industriestandaarden vereisen dat het script geschreven wordt op software zoals Final Draft. Deze software formatteert je script automatisch correct.
In een correct geformatteerd script zul je een paar dingen zien. Elke scène begint met een scenekop die er zo uitziet: "INT. Restaurant -- Dag." De scenekop laat ons weten waar de scène die we gaan lezen plaatsvindt en welke tijd van de dag het is. Onder de scenekop schrijf je dan Actie of Beschrijving. Dat ziet er ongeveer zo uit:
INT. Restaurant -- Dag
Billy zit alleen in een booth en leest een tijdschrift.
De beschrijving of actie zet de scène voor je lezer en geeft ons visuele context voor wat er gebeurt. Je zult ook Dialoog hebben die er zo uit zal zien:
BILLY
Ik neem de eieren.
Je hoeft geen aanhalingstekens om je dialoog te zetten. De Personagenaam boven de dialoogregel laat ons weten wie er praat en duidt aan dat dit een gesproken regel is.
Herschrijf. Ze zeggen dat het grootste deel van het schrijfproces herschrijven is. En je zult een behoorlijk bedrag ervan doen. Nadat je klaar bent met je script, leg het een paar dagen weg om je hoofd leeg te maken. Lees dan het script opnieuw door. Probeer het te lezen alsof je een vreemde was die dit voor de eerste keer leest. Stel je voor dat dit de eerste keer was dat je dit verhaal las en kijk of het zinvol is, duidelijk is en leuk is. Je kunt je script ook aan een paar vertrouwde vrienden geven en kijken wat ze ervan vinden.