Arts >> Kunst en entertainment >  >> Films & tv >> Scenarioschrijven

Hoe je goede dialogen schrijft

Goede dialogen zijn niet zomaar twee mensen die praten. Goede dialogen is actie. Het zijn twee mensen met wensen, gevoelens, fouten en vreezen, die proberen te winnen, een doel te bereiken. In het echte leven zeggen mensen zelden wat ze denken. Ze liegen, worden passief-agressief, complimenteren of belittelen. In een gesprek realiseer je je misschien niet de motieven of tactieken van de ander, maar in goede dialogen op tv of theater zie je twee personages actief werken om wat ze willen via taal te krijgen.

Instructies

  1. Bestudeer schrijvers die consistent goede dialogen creëren. Als je leest of luistert naar werken van schrijvers als Aaron Sorkin, Elmore Leonard en Edward Albee, hoor je een muzikale kwaliteit in de dialogen. Er is een ritme in de scènes. Personages kunnen elkaars woorden afsnijden in rappe battue, en dan plots stoppen op een poignant regel. Luister en bestudeer hoe bepaalde schrijvers de dialect van een specifieke gebied vangen. David Simon ving de unieke klanken van Baltimore-straten in "The Wire", net als David Chase en de andere schrijvers van "The Sopranos" met de mafia-subcultuur van New Jersey.

  2. Ga naar een publieke ruimte, zoals een koffiehuis, en luister discreet naar andermans gesprekken. Bestudeer hoe ze met elkaar omgaan, hoe ze zinnen gebruiken. Mensen in nauwe relaties ontwikkelen vaak een afkorting in gesprek. Eén persoon zegt misschien maar één woord of een vaag statement, en de ander weet precies wat bedoeld wordt. Na hun vertrek, schrijf wat je hoorde op.

  3. Schrijf precies op wat elk personage wil VOORDAT je een scène schrijft. Elk personage moet uniek klinken door verschillende doelen, en wat personages willen weten maakt het makkelijker om creatieve manieren te bedenken hoe ze hun doelen bereiken. Bijvoorbeeld: als personage A geld wil lenen van B, maar weet dat B dat waarschijnlijk niet wil, kan A iets zeggen om B medelijden te maken. Of A complimenten maken. Het echte doel blijft meestal subtekst in de scène. Het doel direct uitspreken wordt te "on the nose" en klinkt vals.

  4. Geef je personages verschillende statussen voor de scène. Dit betekent niet dat de een rijk en de ander arm is. Één hoeft alleen meer macht te hebben dan de ander aan het begin van de scène. Dit creëert een inherent conflict. Bijvoorbeeld: als een mannetjespersonage net vreemdgegaan is, heeft de vrouw meer macht aan het begin van een scène. De machtsdynamiek kan tijdens de scène wisselen, zelfs voor een kort moment – en eigenlijk zou dat meestal moeten gebeuren om de scène niet saai of te eentonig te laten voelen.

  5. Sluit je ogen en neem een moment om te horen wat deze twee mensen tegen elkaar zouden zeggen. Volwassen personages kun je net zo makkelijk horen als je vader of kind. Schrijf op wat je hoorde en zie waar het je brengt. Dit is misschien niet de opening van de scène, maar je kunt het later gebruiken. Het belangrijste is proberen vast te leggen wat deze personages waarachtig klinken. Oordeel niet als je ze iets vreselijks of wreeds hoort zeggen. Schrijf ze zoals je ze hoort, met hun verlangens, vreezen en doelen in gedachten.

Scenarioschrijven

Related Categories