Sitcoms zijn een uitstervend genre. Eerder maakte het genre de helft uit van alle primetime-televisie. Ze waren prachtige ontvluchtingen uit de realiteit die je gewoon lieten lachen. Vaak gaan sitcoms over gewone mensen in alledaagse situaties; de komiek zit in hoe ze ermee omgaan. Sitcoms zijn halve-uurseries die puur comisch zijn. Ze worden heel anders geschreven dan drama's, dus het is belangrijk de verschillen te kennen.
Schrijf je een toekomstige aflevering van een lopende sitcom? Dan moet je de serie goed leren kennen. Lees meerdere scripts. Leer de stemmen, personages en het typische formaat van de show kennen. Bestudeer ook de masterlijst met alle loglines om te zorgen dat je verhaal nog niet gedaan is.
Je A-story is de hoofddraai en betrekt minimaal één hoofdpersonage. Je B-story is de bijverhaallijn met andere hoofd- of bijpersonages. A en B hoeven niet over hetzelfde te gaan; het is vaak beter als ze volledig losstaan van elkaar.
Houd je aan de vastgelegde structuur en format. Heeft de show vier acten? Schrijf je outline dan in vier acten. Laat elk act eindigen op een cliffhanger of een heel grappige grap, zodat kijkers niet zappen tijdens de reclame. Controleer: is de A-story de hoofddraai? Vlecht de B-story natuurlijk in? Is er ruimte voor hints naar een C-story die later een A- of B-story kan worden? Pas aan waar nodig.
Kies een TV-document. Begin met de titel van de aflevering en/of de serie. Typ het act-nummer. Begin daaronder met je scènes. Zorg dat elk act eindigt met 'einde act I', 'einde act IV' of 'einde show' – dit forceert een nieuwe pagina voor het volgende act.
Lees je script door. Markeer elke grap waar je hoopt dat het publiek om lacht. Laat iemand anders de regels lezen. Vraag hun mening over de komische waarde. Noteer hun opmerkingen. Herhaal dit met meerdere lezers. Verwerk alle notities. Dat is het – je hebt een sitcom-script geschreven!