Dorothee en haar gezellen bereikten de Tovenaar door de Gele Steenen Weg te volgen naar de Smaragdstad. Onderweg waren ze niet lang alleen.
Iedereen voegde zich bij de reis, verenigd door de hoop dat de Tovenaar hun diepste wensen kon vervullen. De weg zelf werd een metafoor: de bestemming telt, maar de vrienden die je onderweg maakt tellen meer.