Christopher Bruce's Shadows (2002), gecreëerd voor Rambert Dance Company, destilleert Bizet's Carmen tot een brandende hedendaagse ballet. Veertien dansers belichamen het fatale driehoek: Carmen, Don José, Escamillo, Micaëla.
De ballet opent met een brandend pas de deux voor Carmen en Don José – verlangen ontbrand. Jaloezie en rivaliteit escaleren door ensemblespanning en solo's, culminerend in de stierenvechtsconfrontatie en Carmens dood. Bruce's bewegingstaal is visceraal: hoekig, gezwaard, seksueel geladen, de opera ontdaan tot haar emotionele skelet.
Shadows is geen narratieve hervertelling maar een psychologische ontgraving – ontroerend, sensueel, onvergetelijk.