De vierde film verspilt geen tijd om de inzet te stellen. De openingsequentie vouwt zich uit in drie scherpe bewegingen:
Stoom wolkend, studenten stortend op het Hogsmeade-perron. Harry, Ron en Hermione – nu gangelijke tieners – vinden elkaar weer in de chaos. Cedric Diggory (Robert Pattinson) krijgt een korte, charmante introductie: beleefd, knap, onmiddellijk aantrekkelijk. De film plant zijn fatsoen vroeg; het telt later mee.
Naar de Grote Zaal, getransformeerd voor de Midwinterbal. Minister Fudge (Robert Hardy) treedt op het podium, pompeus en politiek, om de Triwizard Toernooi onthullen – een gevaarlijke, slumberende competitie herleefd voor "internationale magische samenwerking." De Vuurbeker, een oude houten beker, zal één kampioen selecteren van elk van drie scholen: Hogwarts, Beauxbatons en Durmstrang.
Viktor Krum (Durmstrang), Fleur Delacour (Beauxbatons), Cedric Diggory (Hogwarts). Dan – een vierde briefje schuift eruit. Harry Potter. Onderleeftijd. Niet ingeschreven. Gegriezd. De zaal ontploft. Dumbledore (Michael Gambon, intens) eist antwoorden. De camera blijft hangen op Harry's gezicht: geen opwinding, zuivere vrees.
In vier minuten vestigt de film het toernooi, de kampioenen, de onrechtvaardigheid, en de isolatie die Harry's jaar zal definiëren. Geen expositie-dumps – puur visueel vertellen en een Beker die zijn eigen regels breekt.