Hier is de uitsplitsing:
* Magie zelf is niet inherent goed of slecht: In het Harry Potter-universum is magie een neutrale kracht. Het zijn de intentie en het doel achter de magie die bepalen of het als ‘licht’ of ‘donker’ wordt beschouwd.
* "Licht"-magie richt zich op genezing, bescherming en het helpen van anderen: Dit is wat de meeste leerlingen op Zweinstein leren en oefenen. Het wordt vaak 'witte magie' genoemd, maar de boeken gebruiken die term niet rechtstreeks.
* 'Donkere' magie wordt gebruikt voor egoïstische, destructieve en schadelijke doeleinden: Dit omvat vloeken, vloeken en andere spreuken die pijn, de dood of controle over anderen veroorzaken.
* Voldemort en de Dooddoeners gebruiken duistere magie: Ze omarmen de kracht van duistere magie en gebruiken deze om hun doelen te bereiken, die vaak gebaseerd zijn op macht, controle en vooroordelen.
* Zelfs "goede" karakters kunnen "donkere" spreuken gebruiken: Perkamentus gebruikt bijvoorbeeld de onvergeeflijke vloek ‘Imperio’ (mind control) in de boeken, maar alleen om een groter kwaad te voorkomen. Hij gebruikt in bepaalde situaties ook duistere charmes en spreuken.
Dus hoewel Zweinstein voornamelijk 'lichte' magie onderwijst, kunnen de grenzen tussen licht en donker vaag zijn. Er zijn grijze gebieden en zelfs 'goede' karakters kunnen 'donkere' methoden gebruiken als ze denken dat dit nodig is.
Het is belangrijk om te onthouden dat de Harry Potter-serie de complexiteit van goed en kwaad onderzoekt, en dat magie, zoals de meeste dingen in het leven, voor zowel positieve als negatieve doeleinden kan worden gebruikt.