David Copperfield is een immens populaire illusionist die al 30 jaar voor arena-grote publiek optreedt. Zijn illusies omvatten het laten verdwijnen van de Vrijheidsbeeld en het door de Chinese Muur lopen. Natuurlijk, als bijna elke illusionist in de afgelopen eeuw en een half, doet hij ook kaarttrucs.
Eén truc toegeschreven aan Copperfield die op internet de ronde doet, is een kaartillusie waarbij de magiër lijkt je gedachten te lezen. Deze truc is een van de eerste die een beginnende artiest leert. In deze legt de magiër vijf kaarten neer en vertelt het slachtoffer om er een van te bedenken. Het slachtoffer moet zwaar concentreren op die kaart terwijl de magiër de vijf die hij neerlegde oppakt. Daarna legt hij vier kaarten neer, en zie daaraan! de gekozen kaart is weg! De truc is dat alle vier de kaarten die terug gelegd worden anders zijn dan de vijf oorspronkelijk gedeelde, dus geen van de oorspronkelijke vijf aanwezig is. Je regelt dit door de laatste vier vanaf de bodem van het pak te dealen.
Copperfield, als alle illusionisten, is een showman. Het geheim van illusie is afleiding, dus een goed verhaaltje is essentieel. Een van Copperfield's trucs omvat een verhaal over zijn grootvader, die hem een kaarttruc leerde waarin hij alle vier azen uit een schijnbaar goed geschud pak haalt, ze in vier aparte stapels kaarten legt, ze dan laat verdwijnen, om ze vervolgens in een vijfde stapel te laten opduiken. Op het toneel voert hij dit uit met een camera gefocust op zijn handen en het beeld op een groot scherm achter hem. Alleen een andere magiër zou kunnen vertellen hoe hij de kaarten manipuleert, zelfs al wordt de truc volledig uitgevoerd met basis palming en dubbel dealen.
Een illusionist genaamd Geoff Williams doet een redelijk knappe truc die hij de "Ik Haat David Copperfield Truc" noemt. In deze neemt hij drie kaarten en lijkt er een door een van de andere te duwen. Hij kan deze truc doen met een close-up camera die nooit zijn handen verlaat of weg snijdt. Deze truc gebruikt vakkundig een soort van dubbel dealen waarbij een kaart verborgen achter een andere kaart blijft tot het nodig is.