In Arthur Miller's The Crucible, strook Tituba geen pot in het bos. De scène wordt beschreven door Abigail Williams in Act 1: ze claimt Tituba met de Duivel gezien te hebben, bezwerend over een kokende ketel. Deze beschuldiging ontketent de heksenprocessen.
De bos-scène komt nooit op het toneel voor—het wordt gerapporteerd, niet getoond. Dit is cruciaal: de centrale horror van het stuk is gebouwd op geruchten, niet bewijs. Abigail's leugen wordt waarheid door herhaling en institutionele macht. Tituba's bekentenis is afgedwongen, niet vrijwillig. De "hekserei" bestaat alleen in beschuldiging.
Miller maakt de afwezigheid van de scène het punt: we zien nooit het misdrijf want er was geen misdrijf—alleen een meisjeswanhoop en een gemeenschap bereid te geloven.