Definitie Van 'Vloek' (Zelfstandig Naamwoord En Werkwoord)
Zelfstandig Naamwoord
- Een boze toverspreuk die schade veroorzaakt: 'Het dorp lag onder een vloek.'
- Toestand van zware ongeluk: 'Het land lijde een economische vloek.'
- Persoon/ding die ongeluk brengt: 'Hij was een vloek voor het team.'
- Uiting van woede: 'Hij liet een vloek los.'
- Woede-eed/beloofde: 'Hij zwoer een vloek op zijn vijand.'
Werkwoord
- Een boze toverspreuk uitspreken: 'Zij vloekte haar man.'
- Ongeluk brengen op: 'Het land werd vervloekt door droogte.'
- Vloeken tegen: 'Hij vloekte tegen de chauffeur.'
- Woedend geloven: 'Hij vloek dat hij nooit meer zou drinken.'