Vlad III, bekend als Vlad de Boetseker of Vlad Dracula, heerste over Wallachië (het huidige Roemenië) in de middeleeuwen. Zijn heerschappij is berucht om extreme wreedheid, maar hij behaalde ook opvallende militair successen tegen het Ottomaanse Rijk.
Vlad gebruikte boetsen als veelvoorkomende straf voor criminelen, vijanden en dissidenten. Deze terreur tactiek had tot doel misdaad en opstand te weerhouden, wat hem de reputatie van een sadistische tiran opleverde.
Ondanks zijn wreedheid was Vlad een kundig militair strateeg. Hij verdedigde Wallachië met succes tegen de veel grotere Ottomaanse machten, gebruikmakend van guerillatactieken en psychologische oorlogvoering, zelfs het onwillige respect van zijn vijanden winnend.
Historici merken op dat Vlad ook probeerde de staat te versterken: hij hervormde het rechtssysteem, moedigde de handel aan en beschermde de Orthodoxe Kerk. Zijn motivaties waren waarschijnlijk een mengeling van persoonlijke macht en een verlangen naar nationale stabiliteit in een chaotische tijd.
Vlad begrijpen vereist het contextualiseren van zijn handelingen binnen de wrede politiek van het 15e-eeuwse Oost-Europa.