Freddy Krueger doodt niet in dromen omdat hij een spook is — hij doodt omdat het Nightmare on Elm Street-universum dromen fysiek consequent maakt.
Springwood-ouders verbrandden kindermoordenaar Freddy levend. Hun collectieve angst/schuld wekte hem op als een droomdemon — een entiteit geankerd in het onderbewustzijn van Elm Street's kinderen. Hij heeft toegang tot hun dromen omdat ze geloven dat hij kan.
In deze franchise zijn dromen een vormbare dimensie waar natuurkunde gehoorzaamt aan verbeelding. Freddy vormt omgevingen (slaapkamer → ketelkamer), roept wapens (handschoen → scheermessen), vervormt ruimte (oneindige gangen), animeert objecten. Hij is de droomauteur; de droomer is het slachtoffer.
Blessures toegebracht in-droom manifesteren op het fysieke lichaam. Dood in-droom = dood in realiteit (lichaam gevonden in bed met overeenkomende wonden). De geest-lichaam-koppeling is absoluut.
Hoewel een slachtoffer in/vreest Freddy, des te sterker zijn greep. Hij exploiteert persoonlijk trauma — fobieën, schuld, geheimen — om te paralyseren. Nancy (Heather Langenkamp) overleeft door hem te ontkennen: "I take back every bit of energy I gave you."
Freddy is angst gewapend. Hij spukt niet in dromen; hij is de nachtmerrie gegeven agency. De franchise's genialiteit: slapen — de universele kwetsbaarheid — als jachtdomein maken.