1. Tuigage en veiligheidsuitrusting:
* Harnassen en kabels: De meest gebruikelijke methode voor gecontroleerd vallen bestaat uit harnassen die zijn aangesloten op stevige kabels. Deze kabels worden verankerd aan de grond of een constructie, waardoor de artiest veilig kan afdalen.
* Airbags: Gigantische airbags worden gebruikt om landingen te dempen, vooral bij vallen van hoogte. Deze airbags zijn speciaal ontworpen om de impact te absorberen en letsel te minimaliseren.
* Beschermende uitrusting: Helmen, vulling en andere beschermende uitrusting zijn essentieel om blessures te voorkomen.
2. Training en techniek:
* Rigging-expertise: Stuntartiesten zijn hoog opgeleid in tuigage en begrijpen hoe ze touwen, kabels en harnassen veilig en effectief moeten gebruiken.
* Valtechniek: Ze leren specifieke technieken om veilig te vallen. Deze omvatten het beheersen van hun lichaam, goed landen en het gebruiken van hun spieren om de impact te absorberen.
* Fysieke conditionering: Stuntartiesten verkeren in een uitstekende fysieke conditie, met sterke spieren en reflexen die hen helpen de fysieke eisen van hun werk aan te kunnen.
3. Professionele veiligheidsnormen:
* Ervaren stuntcoördinatoren: Een stuntcoördinator houdt toezicht op alle stunts en zorgt ervoor dat ze veilig en met minimaal risico worden uitgevoerd.
* Zorgvuldige planning: Elke stunt wordt zorgvuldig gepland en gerepeteerd om het risico op ongelukken te minimaliseren.
* Noodprocedures: Medische professionals staan stand-by tijdens het filmen en iedereen op de set is getraind in noodprocedures.
Het is belangrijk op te merken: Het uitvoeren van stunts is inherent gevaarlijk en er kunnen ongelukken gebeuren. Hoewel er veiligheidsmaatregelen zijn getroffen, brengen de artiesten zichzelf nog steeds in gevaar. Ze vertrouwen op een strenge training, nauwgezette planning en een gezonde dosis moed om hun werk te doen.