* Schuld en spijt: Victor wordt diep gekweld door het monster dat hij heeft gecreëerd en het lijden dat het heeft veroorzaakt. Hij voelt zich verantwoordelijk voor de eenzaamheid van het monster en het destructieve pad dat het heeft gekozen. Het creëren van een metgezel is een manier om zijn schuldgevoel te verlichten en te proberen het monster enige troost te bieden.
* Hoop op verlossing: Victor gelooft dat een metgezel het monster kan helpen vrede en integratie in de samenleving te vinden. Hij hoopt dat ze, door een wezen te creëren dat op het monster lijkt, troost bij elkaar kunnen vinden en misschien kunnen leren naast elkaar bestaan. Dit is een manier voor Victor om zichzelf te verlossen en misschien verdere tragedie te voorkomen.
* Angst voor het destructieve potentieel van het monster: Victor vreest dat de eenzaamheid en woede van het monster het tot verdere gewelddaden kunnen aanzetten. Hij hoopt dat een metgezel het monster kan afleiden en zijn energie in een positievere richting kan kanaliseren.
* Verlangen om het monster te beheersen: Victor kan ook gedreven worden door de wens om enige controle over het monster te behouden. Door een metgezel te creëren, gelooft hij dat hij het gedrag van het monster kan beïnvloeden en kan voorkomen dat het verdere schade aanricht. Dit werkt uiteindelijk averechts, omdat hij uiteindelijk het vrouwelijke wezen vernietigt en de woede van het monster nog intenser wordt.
Victor's beslissing leidt echter uiteindelijk tot meer tragedie. Hij vreest het potentieel van de twee wezens om zich voort te planten en een ras van monsters te creëren. Deze angst brengt hem ertoe de vrouwelijke metgezel te vernietigen, waardoor het monster nog meer geïsoleerd en wraakzuchtig achterblijft. Victor's poging tot verlossing mislukt uiteindelijk en hij raakt verstrikt in een cyclus van schuldgevoelens en wanhoop.