Sir Edward Elgar componeerde zijn Seven Lieder, Op. 59 tussen 1907 en 1908. De cyclus bestaat uit zeven kunstliederen voor stem en piano, op een mengeling van Duitse en Engelse poëzie.
Deze liederen weerspiegelen Elgars rijpe lyrische stijl – rijke harmonieën, gevoelige tekstbehandeling en een diepe responsiviteit op poetische nuance. Hoewel minder beroemd dan zijn orkestralewerken, onthullen de Lieder zijn intieme, introvertische kant en zijn vermogen om stem en piano als gelijke partners te verenigen.