Een van de meest herkenbare kenmerken in Major League Baseball behoort aan Max Scherzer: zijn ogen. De ene is een prikkelend blauw, de ander een diep bruin. Deze opvallende contrast heeft eindeloze nieuwsgierigheid, geruchten en zelfs de occasionele grap gewekt dat hij een prothese of gekleurde contactlenzen draagt. De realiteit is echter geworteld in simpele genetica.
Scherzer heeft een goedaardige genetische aandoening genaamd complete heterochromia iridum. Het betekent dat de iris van zijn twee ogen zich ontwikkelden met verschillende hoeveelheden melanine. Zijn rechteroog is blauw (minder melanine), en zijn linkeroog is bruin (meer melanine). Het is geen letsel, ziekte, of het resultaat van chirurgie. Het is puur een natuurlijke variatie in pigmentatie, aanwezig sinds de geboorte en zichtbaar op kinderfoto's.
In het tijdperk van high-definition uitzendingen en extreme close-ups is het contrast schokkend. Voor kijkers die gewend zijn aan uniforme oogkleur, kan het verschil kunstmatig lijken—als een speciaal effect of een gekleurde contactlens. Maar contactlenzen verklaren geen babyfoto's, en een prothese oog volgt, focust, of reageert op licht niet zoals Scherzer's ogen. Beide ogen zijn volledig functioneel, natuurlijk, en volledig zijn eigen.
Verre van een gebrek, is Scherzer's heterochromie zijn persoonlijke merk geworden. Fans vieren het; teamgenoten grappen erover. Het is een herinnering dat biologische diversiteit zich voordoet in de kleinste details—zelfs op de werperheuvel. Dus, heeft Max Scherzer een vals oog? Absoluut niet. Hij heeft gewoon twee heel verschillende, heel echte.