Schilderijen van beschermengelen vormen een apart subgenre van religieuze kunst gewijd aan het afbeelden van welwillende, beschermende spirituele wezens – nooit kwaadaardige.
Deze beelden vervullen devotionele, decoratieve en psychologische functies:
Het theologische en artistieke doel van het genre is veiligheid en hoop. Het afbeelden van beschermengelen met dreigende kenmerken zou in tegenspraak zijn met hun gedefinieerde rol als beschermers toegewezen door God. "Gevallen engelen" of demonen zijn afzonderlijke iconografische categorieën (bijv. Milton's Satan, Gotische gargoyles) – geen beschermengelen.
Van Renaissance-meesters tot massaproduktie heiligbeeldjes, blijft het beschermengelbeeld bemerkenswert consistent: een schone, gevleugelde aanwezigheid die wacht over de kwetsbaren.