Phobofobie is de specifieke fobie voor angst zelf — een angststoornis waarbij de anticipatie op het gevoel van angst paniek triggert. Het is een zichzelf versterkende lus: je vreest de angst, wat angst creëert, wat de vrees bevestigt.
In tegenstelling tot specifieke fobieën (spinnen, hoogtes, vliegen), heeft phobofobie geen externe trigger. De trigger is intern: de sensatie van angstaanvang. Lijders worden hypervigilant voor lichamelijke signalen (racehartslag, ondiepe ademhaling, zweten) die ze interpreteren als "angst begint" — wat de angst start.
Phobofobie is angst voor de angstreactie, niet angst voor een ding. Dat maakt het zowel abstracter en pervasive — er is geen spin te vermijden, geen vliegtuig over te slaan. De trigger reist mee met je. Maar dat betekent ook dat de behandeling mee reist: je eigen geest is de arena, en de vaardigheden die je daar bouwt werken overal.