Literatuur en geschiedenis wimmelen van personages die plotselinge troonsopgangen met diepe twijfel bezien — terecht, want zulke opstanden duiden vaak op complot, usurpatie, of verborgen agenda's.
Middeleeuws Europa zag talloze opvolgingscrises waar plotselinge claims — door overwinning, staatsgreep, of betwiste erfenis — oorlog ontketenden. De Rozenoorlogen, de Honderdjarige Oorlog, en talrijke Byzantijnse staatsgrepen veranschaulichen dit.
Democratische verkiezingen institutionaliseren vredige overdracht, twijfel verminderend door opkomst te legitimeren door proces. Toch herleven 'nood' machtsgrepen of dynastieke opvolgingen (bijv. Noord-Korea, Syrië) de oude vrees: wie baat bij de haast?
Het trope duurt omdat het gevaar echt is: ongekende snelheid in machtsovergangen dient zelden gerechtigheid.