Het thema angst doorweeft Bram Stokers Dracula in meerdere gelaagde vormen, die zowel Victoriaanse angsten als universele menselijke vrees weerspiegelen.
Graaf Dracula belichaamt oud kwaad; zijn krachten — vormverandering, controle over dieren, verzet tegen natuurwetten — creëren diepe kwetsbaarheid bij zijn slachtoffers.
Personages worstelen met waanzin, verlies van autonomie en de aanfluitende vrees van vampirische transformatie, wat hun zelfbeeld ondermijnt.
Dracula vertegenwoordigt de Victoriaanse vrees voor de "Andere" — de vreemde aristocraat die zich in de Britse samenleving nestelt, culturele zuiverheid en sociale orde bedreigend.
Sterfelijkheid is alomtegenwoordig; de lokkende onsterfelijkheid als vervormde eeuwigheid verhoogt de existentiële inzet.
Lucy Westenra's transformatie symboliseert diepgewortelde angst over vrouwelijke seksualiteit en autonomie, patriarchale normen uitdagend.
De clash tussen moderne wetenschap (bloedtransfusies, telegrammen, tikmachines) en oude bijgeloof onderstreept de spanning van het tijdperk.
Stoker weeft deze lagen meesterlijk tot een tijdloze verkenning van angst die eeuwenlang resoneren.