"Afeared" In Vroeg-Moderns Engels: Archaïsch Voor "Bang"
Afeard (ook afeard, affrayed) = verslagen, bang, verschrikt.
- Archaïsch voltooid deelwoord/bijvoeglijk naamwoord uit Middelengels afæran (verslaan).
- Algemeen in Vroeg-Moderns Engels (ca. 1470–1700).
- Shakespeare gebruikt het 18+ keer (Tempest 1.2: "Wees niet afeard; het eiland is vol geluiden").
- Overleeft in Scots, Noord-Engels, Appalachiaans, AAVE dialecten.
- Vervangen in standaard Engels door "afraid" (van Anglo-Normaans affrayer).
Niet te verwarren met "afeard" als werkwoordvorm – het is een bijvoeglijk naamwoord/deelwoord.