In Sophocles' Antigone verschuift Haemon (Creons zoon, Antigones verloofde) van filiale gehoorzaamheid tot morele dissidentie.
Haemon zegt tegen Creon: "Vader, ik ben van jou... geen huwelijk betekent meer voor mij dan je goede leiding." Hij steunt publiekelijk Creons decreet tegen de begrafenis van Polyneikes.
In hun confrontatie (Act 3) rapporteert Haemon de sympathie van Thebaanse burgers voor Antigone. Creon waardert publieke mening af: "De stad is de koning – dat is de wet!" Haemon tegenwerpt: "Er is geen stad bezessen door één man alleen."
Haemon's smeekbede faalt. Hij probeert Creon te doden, mist, en sterft door zijn eigen zwaard naast Antigones lijk – belichamend het centrale conflict van het stuk: staat vs. geweten, vader vs. zoon, wet vs. liefde.