Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Bands & artiesten

Grote bandorkesten uit de jaren 40

Grote bandorkesten bereikten hun piekpopulariteit tussen 1935 en 1945, de enige periode dat jazmuziek alle andere vormen domineerde in de Verenigde Staten. De jukebox en de radiodiskjockey waren significante factoren in het succes van grote banden, en het laatste fenomeen begon een gat te slaan in platenverkopen. Dit leidde uiteindelijkek tot het snelle einde van de grote band-ära vanaf 1942 met het opnameverbod van de American Federation of Musicians. Pas in 1944 gingen alle grote platenmaatschappijen akkoord met het betalen van royalties aan de vakbond. Veel bands overleefden echter, en sommige bleven succesvol in de jaren 50 en daarbuiten.

Glen Miller

Tussen 1940 en 1943 had het Glen Miller Orkest in totaal 55 Top Ten hits, inclusief "In the Mood" en "Tuxedo Junction," die beiden in de Grammy Hall of Fame opgenomen zijn. In 1942, na een officierencommissie in het Amerikaanse leger te hebben ontvangen, vormde Miller een dienstband om de troepen te verteren. Hij verdween op 15 december 1944 na aan boord te zijn gegaan van een transportvliegtuig naar Parijs.

Tommy Dorsey

Hoewel de populariteit van Tommy Dorsey's grote band piekte tussen 1935 en 1937, werkte de band tussen 1940 en 1946 samen met grote namen als Frank Sinatra, Buddy Rich, Chuck Peterson en Jo Stafford. Bekende opnames zijn "Well, Git it!," "Be Careful, It's My Heart" en "Blue Skies." Dorsey was een van de weinige grote bandleiders, samen met Artie Shaw en Harry James, die een snaarsectie in hun band opnamen.

Lionel Hampton

Na te hebben gewerkt met Louis Armstrong en Benny Goodman in de jaren 30, vormde vibrafoonspeler Lionel Hampton in 1940 zijn eigen grote band. Het werd een van de populairste grote band-jazzensembles in de Verenigde Staten en omvatte grote namen als Clifford Brown, Illinois Jacquet, Cat Anderson en Quincy Jones. "Hey-Ba-Ba-Re-Bop" was een grote hit in 1945.

Stan Kenton

Stan Kenton vormde zijn eerste orkest in 1941, maar het vang niet echt op tot 1943, met de populaire hit "Eager Beaver" en een nieuw contract met Capitol Records. Soloisten bij de band waren Art Pepper, Stan Getz, Anita O'Day en June Christie. Kenton noemde zijn muzieken "progressieve jazz," en presenteerde zijn muzikanten als een concertorkest in plaats van een dansband. Andere populaire hits waren "Across the Alley From the Alamo" en "Tampico".

Count Basie

Count Basie wordt beschouwd als een van de belangrijkste swing-era bandleiders. Behalve voor een korte periode in de jaren 50, leidde hij een grote band van 1935 tot zijn overlijden in 1984. Terwijl het opnameverbod van 1942 hem vertraagde, bracht hij tussen 1945 en 1946 een reeks hits uit, inclusief "Red Bank Blues" en "I Didn't Know About You." De populaire "Open the Door, Richard!" kwam in 1947 uit. Basie ontbond zijn grote band aan het einde van de jaren 40, maar vormde hem opnieuw in 1952.

Duke Ellington

Duke Ellington hield zijn grote band bij elkaar voor bijna 50 jaar, tussen 1926 en zijn overlijden in 1974. Hij wordt beschouwd als de belangrijkste jazzcomponist, die zijn vaardigheden gebruikte om bandleden zoals Ben Webster, Johnny Hodges en Cootie Williams te laten schitteren, die jarenlang bij hem bleven. Hits uit de jaren 40 zijn "A Slip of the Lip (Can Sink a Ship)" en "Do Nothin' Till You Hear from Me."

Bands & artiesten

Related Categories