Manuel Göttsching, geboren in Berlijn op 9 september 1952, is een Duitse composer en gitarist. "Inventions for Electric Guitar" was zijn eerste solo-album en wordt door sommige fans als een baanbrekende compositie beschouwd vanwege de eenvoud van de opnamemethode, zijn muzikale stijl en omdat het Manuel Göttsching's eigen handtekeningstijl vestigde. Het album werd opgenomen in Göttsching's Studio Roma in juli en augustus 1975 en uitgebracht in 1975 op het Ohr Kosmische Musik-label.
Göttsching begon als kind met klassieke gitaar, maar werd als tiener fan van bands als The Rolling Stones en Fleetwood Mac. Beide bands hebben gitaristen met distinctive stijlen en een blues-achtergrond, een muzikaal genre waar Göttsching inspiratie uit put in zijn werk, ook al worden zijn composities als avant-garde en progressief beschouwd in plaats van mainstream rock. Hij studeerde ook improvisatie met de Zweedse avant-garde-componist Thomas Kessler. Dit, gecombineerd met het feit dat nummers in het Duits niet wijd geliefd waren in Europa en daarbuiten, leidde Göttsching ertoe zich te concentreren op instrumentale compositie.
Manuel Göttsching gebruikte een TEAC A3340 vier-spoor bandrecorder en een Revox A77 om echo-effecten te creëren. Naast zijn gitaars gebruikte hij een wah-wah-pedaal, een volumepedaal, Sola Sound Fuzz, Schaller Rotosound en een Hawaïse staaf. Op het moment van het maken van dit album creëerde Göttsching met een minimum aan apparatuur en zegt dat het resultaat "klonk als sequencers en synthesizers" maar hij gebruikte eigenlijk slechts één gitaar. Hij zegt ook dat zijn gebruik van diverse pedalen en opnamen op verschillende snelheden cruciaal was voor het creëren van zijn stijl.
Het album bestaat uit drie tracks getiteld "Echo Waves", "Quasarsphere" en "Pluralis". Volgens reviewer Mark Richardson op Allmusic.com, creëert het gebruik van echo en delay een klank vergelijkbaar met de muzikale stijl van Tangerine Dream, een progressieve rockgroep die tijdgenoot was van Göttsching. De eerste track wordt beschreven als trance-achtig met herhaalde ritmes die eindigen in een gitaarcrescendo. De andere tracks zijn zachter en meer meditatief. Richardson vergelijkt ze met Robert Fripp. De laatste track bestaat uit talloze variaties op één simpele gitaarsequentie.
Op het "Inventions"-album speelt Göttsching alle gitaars. Echter, voor de eerste live-uitvoering van het album in Parijs in december 1974, voegden Lutz Ulbrich en John Strawn zich bij hem om tweede gitaar en synthesizer te spelen. Göttsching en Ulbrich voortzetten hun samenwerking en gaven verdere live-uitvoeringen van de compositie in Frankrijk en Engeland in 1975.