Sinds de geboorte van rock 'n' roll hebben muzikanten andere stijlen ontwikkeld die soms uitgroeiden tot alternatieve rockgenres, vaak geassocieerd met kledingstijlen en zelfs filosofie naast hun muzikale inhoud. Screamo en hardcore delen een lineage teruggaand op de eerste rock 'n' rollers van de jaren vijftig, maar er zijn belangrijke verschillen tussen de twee muzikale scenes.
Hoewel de term 'punkrock' retroactief is toegepast op jaren zestig-acts als The Velvet Underground en Blue Cheer, begon de punkbeweging in de muziek echt in de jaren zeventig met groepen als The Sex Pistols in Engeland en The Ramones in de Verenigde Staten. Deels een reactie op de complexiteit en pretenties van psychedelische en progressieve rock, was punkmuziek een rock 'n' roll die eenvoud, directheid en agressiviteit boven bekwaamheid, 'kunstzinnige' teksten en schoonheid stelde.
Hardcore, dat in de jaren tachtig voornamelijk in de Verenigde Staten ontstond, nam het punkconcept en duwde het verder. Hardcorebands als Black Flag, Minor Threat en The Dead Kennedys speelden harder en sneller dan The Sex Pistols of The Ramones, met agressieve vocals en een doorstormende, non-swingende muzikale stijl. Teksten weerspiegelden vaak radicale of nihilistische politieke idealen, en ingewikkelde muzikale compositie of virtuoze bekwaamheid werden afgeraden.
In de jaren negentig begonnen sommige groepen die deel uitmaakten van of beïnvloed waren door de hardcore-scene, de muziek in een nieuwe richting te duwen die uiteindelijk 'emocore' of simpelweg 'emo' werd genoemd. Bands als Rites of Spring, Sunny Day Real Estate en Braid bleven hardcore's agressieve stijl volgen, maar hun lyrische inhoud, zoals de genre-naam suggereert, uitte ook emotie uit. De complexe songwriting en nadruk op bekwaamheid die door hardcore werd gemeden, keerde terug in emogroepen.
Zoals de naam suggereert, nam screamo in de vroege jaren van de eenentwintigste eeuw het basisonderdeel van emo en voegde een innovatie in vocalestijl toe. Terwijl emo's lyrische kant naar het persoonlijke en emotionele doorging, wisselden screamo-bands als Thursday, The Used en Glassjaw af tussen relatief conventionele, zelfs 'mooie' vocals en diverse smaken van schreeuwen, van hoog-pitschige schreeuwen tot lage growls. Hoewel screamo voortkwam uit hardcore, verschilt het van de klassieke bands van die stijl door zijn introspectieve teksten, over het algemeen 'tight' bekwaamheid en distinctive vocalestijl.