Heavy metal christelijke bands waren een grote bijdrager aan de hardcore-heropleving in de vroege jaren 2000. Het subgenre hielp metalartiesten te vestigen die christelijke nummers zongen terwijl ze mainstream metal-smaak aantrokken. De bands speelden op christelijke rockevenementen als het jaarlijkse Cornerstone Festival, maar sommige landden ook slots op andere grote tours en festivals zoals de Warped Tour, OzzFest en SXSW.
As I Lay Dying wordt zwaar beïnvloed door metalcore en gebruikt vaak schreeuwen en clean vocals — een term om normaal zingen te beschrijven — in dezelfde nummers. De band houdt zich echter niet aan het "schreeuwen couplet/clean refrein" nummerformaat. Het bouwt zijn nummers met asymmetrische structuren zoals die in progressieve rock te vinden zijn. Bijvoorbeeld, de band zou een gitaarsolo na de tweede couplet kunnen passen wanneer de luisteraar verwacht dat het nummer terugkeert naar het refrein. De band zegt op hun website dat ze allemaal christenen zijn, maar hun teksten schrijven vanuit een introspectief perspectief met de boodschap dat verandering van binnen moet komen.
Demon Hunter wordt beïnvloed door de hardcore-heropleving, maar hun muziek is gebaseerd op de traditionele heavy metal-stijl. De leden van Demon Hunter zeggen op hun website dat ze "absoluut" een christelijke band zijn. De videoclip voor "Fading Away" had meer dan 1 miljoen views op YouTube per 2011. De videoclips van de band verschenen ook vaak op MTV2's "Headbanger's Ball."
Haste The Day, die in 2001 begon en in 2011 uiteenging, had veel wisselingen in bezetting doorheen hun carrière die zichtbaar waren in drastische stylistische veranderingen van album tot album. De bandnaam was ontleend aan een psalm, en hun lirische inhoud vertegenwoordigde metaforisch veel christelijke thema's. In juli 2008 vroeg de band gitaarrist Jason Barnes af te treden omdat hij zich bekeerde tot atheïsme/agnosticisme. De groep vond het contradictorisch met hun boodschap om een niet-christen in de band te hebben.
Norma Jean werd in 1997 opgericht en was nog actief per 2011. In de vroege dagen gebruikte het frequent dissonantie — de kunst van noten spelen die normaal niet met elkaar geassocieerd worden — om een gevoel van verstoring en ongemak in hun nummers te creëren. Echter, de stijl van de band verschuifde naar minder dissonantie in 2008. De band steunt zwaar op schreeuwen, en gebruikte niet vaak clean zangvocals tot 2008's "The Anti Mother."
UnderOath startte in de hardcore-heroplevingsbeweging, maar omarmde melodic metal om hun geluid uit te breiden. De band bereikte mainstream succes met het 2004-album "They're Only Chasing Safety." Echter, het werk van de band voor en na 2004 focust op de agressievere elementen van hardcore en heavy metal. De band gebruikt vaak overlappende clean en schreeuwvocals.