De eerste muzikanten die Les Claypool beïnvloedden, zijn Rush, Yes, Jimi Hendrix, Led Zeppelin, Cream en Paul McCartney, hoewel Claypool zijn eigen stijl ontwikkelde toen hij begon met basgitaar spelen. Na het lid worden van de band Blind Illusion op de middenschool, leerde hij de techniek van slappen op de snaarden in plaats van plukken of prikken. Sindsdien heeft hij zijn vaardigheden en technieken verfijnd tijdens live optredens over de hele wereld.
Les Claypool speelt slap-stijl bas, in tegenstelling tot plukken of prikken. Hij werd geïnspireerd door Stanley Clarke en Louis Johnson die deze techniek gebruikten. Slapbas speel je door de gewenste snaar of snaarden te slaan met je vrije hand, terwijl je met de andere hand over de hals beweegt om de individuele bundjes in te drukken voor de noten. Dit laat het instrument anders klingen dan bij gewone pluktechniek. Claypool gebruikt doorgaans drie vingers om de bundjes in te drukken, waar de meeste basisten twee gebruiken.
Les Claypool gebruikt diverse basgitaars tijdens live optredens, afhankelijk van het nummer en de medemuzikanten. Meestal speelt hij een van zijn zes Carl Thompson-bassen, waarvan de meeste zes snaarden en een fretloze hals hebben. Het ontbreken van bundjes maakt het makkelijker om met de vingers over de hals te glijden en andere klanken te creëren. Soms gebruikt hij een Kramer 8-snaarbas met een aluminiumen hals.
De whamola is een instrument dat Claypool vaak speelt in plaats van de basgitaar. Het wordt bespeeld door de enkele snaar te slaan met een drumstok, terwijl de andere hand de bundjes indrukt. De spanning van de snaar kan worden aangepast, wat de toonhoogte beïnvloedt.
Audio-effecten worden door Claypool gebruikt om meer diepte en toon aan zijn muziek toe te voegen. Audio delay, distortie en sampling worden regelmatig gebruikt tijdens live optredens. Specifieke pedals zijn de Tech 21 SansAmp Bass Driver DI, Line 6 DL4 Delay Modeler, Line 6 DM4 Distortion Modeler, Korg Toneworks AX300B en de Boomerang Phrase Sampler.