De mariachiband is een van de meest herkenbare aspecten van de Mexicaanse cultuur. Mariachibands bestaan al in de ene of andere vorm sinds de vroege 1500s, maar zijn het bekendst voor hun rol in moderne Mexicaanse vieringen. Elke mariachiband is anders, maar de meeste gebruiken dezelfde basisinstrumenten.
De primaire melodie van een mariachinummer wordt meestal gedragen door de leadsanger en een viool. De viool wordt op traditionele wijze bespeeld, vergelijkbaar met klassieke muziek. Mariachimuziek is vaak snel en hoog in toonhoogte, wat de viool het meest geschikt maakt voor de melodie.
Backingzangers vullen de harmonie in. Daarnaast wordt een snaarinstrument, de vihuela, bespeeld om de harmoniezangers te ondersteunen. Tenslotte accompagneert een gitaar met naylonsnaren de harmoniezangers en de vihuela. Afhankelijk van het nummer, kan de gitaar van harmonie afwijken om de hoofdmelodie te dragen of de intro te spelen. De guitarrón maakt de ritme compleet door de baslijn te nemen; dit wordt vaak beschouwd als het belangrijkste instrument in de groep.
Hoewel niet strikt noodzakelijk voor een kleinere mariachiband, hebben de meeste optredende bands een paar hoorninstrumenten. De meest voorkomende is de trompet, meestal in aantallen van twee of drie. Soms versterkt elke trompet een bepaald deel van een nummer, soms krijgen ze individuele, concurrerende lijnen.
Een kleine mariachiband in een restaurant of bij een familiebijeenkomst heeft meestal een guitarrón, een gitaar, een viool en een vihuela. Een volledige band heeft al die instrumenten met toevoeging van vier tot vijf extra violen en tenminste twee trompetten. Sommige nummers kunnen een fluit, accordeon of orgel vereisen, maar deze instrumenten worden meestal alleen gebruikt voor nummers die ze specifiek vereisen.