In de 2007-film "I Am Legend" beschrijft Will Smith's personage Bob Marley's filosofie: "Hij geloofde dat je racisme en haat kunt genezen... letterlijk genezen, door muziek en liefde in levens te injecteren." Bob Marley & The Wailers, een splitsing van de oorspronkelijke Wailers, was een van de voertuigen voor zijn vredeboodschap. Ze scoorden mid jaren '70 in VS/UK met live-album en hitsingles.
Bob Marley, The Wailers, en Bob Marley & The Wailers zijn afzonderlijke entiteiten, maar labels gebruiken ze door elkaar voor het "Bob Marley"-merk. De specifieke groep Bob Marley & The Wailers ontstond in 1974 na ontbinding van de oorspronkelijke Wailers (Peter Tosh en Bunny Wailer vertrokken). Sommige labels herverpakte oorspronkelijke Wailers-opnames als Bob Marley & The Wailers. Dus de naam kan verwijzen naar alle Marley-muziek vanaf de jaren '60.
Meer succes in VK dan VS. Twee redenen: VS-radio twijfelde over marketing (reggae = fusie van R&B en rock, geen vast formaat). Late '70: zwarte stations wiesen reggae (disco was in), popstations focus op new wave. VS ontdekte de band pas in de '90 via hitsverzameling "Legend".
Doorbraak in 1975 met live-album van 18 juli 1975 in de Lyceum, London. Live "No Woman, No Cry" werd UK Top 40 hit, hernieuwde interesse in "Natty Dread". Album in zowel UK als US charts.
Als de oorspronkelijke Wailers: groep met boodschap, voor de werkende klasse, tegen politieke regimes. "Rastaman Vibration" (1976) met "Who the Cap Fit" en "War". Marleys politieke rol in Jamaika groeide. Gratis concert 1976 voor vrede in sloppenwijken. "Get Up, Stand Up" riep op om letterlijk voor je rechten op te staan.