Volgens de Library of Congress werd "Amerikaanse rock-'n'-roll-muziek nagevolgd door Britse groepen, die het verfijnden en, in de ogen van sommigen, verbeterden." Sinds de jaren 50 beïnvloeden Britse en Amerikaanse rockgroepen elkaars stijlen, ontwikkelen unieke richtingen en strijden om de voorgrond.
Rockmuziek is een afstammeling van rock 'n' roll, die ontsprong uit de Amerikaanse blues in de Diepe Zuiden. Muzikanten als John Lee Hooker en Muddy Waters brachten de blues naar Engeland, en Amerikaanse rock-'n'-roll-platen van Elvis Presley en Buddy Holly vonden hun weg overzee. De Britten gaven het terug in de jaren 60 met de zogenaamde British Invasion, met groepen als The Beatles, The Who en The Rolling Stones.
Volgens Allmusic.com was "heavy metal grotendeels een Britse schepping", het resultaat van de Britse bluesbeweging van de jaren 60. Britse bands als Black Sabbath, Deep Purple en Led Zeppelin definieerden het genre heavy metal. Amerikaanse bands als Kiss en Vol Halen volgden hun blauwdruk en bededen ook thrash metal.
Punkmuziek heeft zijn wortels in de protopunk van The Stooges en MC5 in de vroege jaren 70. De late jaren 70 zagen de opkomst van Amerikaanse punkbands als The Ramones en The Dead Boys. Britse bands als The Sex Pistols en The Clash hielpen British punk populair maken als een popbeweging tot zijn dood in 1978.
Veel Amerikaanse rockgroepen maakten zich een naam in Engeland voordat ze populair werden in de Verenigde Staten. Bands als Nirvana en de Jimi Hendrix Experience waren beide populair bij Britse rockfans voordat Amerikaanse fans hen omarmden.
De populariteit van Amerikaanse en Britse rockmuziek heeft zich over de jaren heen en weer verschoven. De grunge-beweging aanvoering door bands als Pearl Jam en Soundgarden in de vroege jaren 90 bracht de focus op Amerika, terwijl de Britpop-beweging van midden tot late jaren 90, met bands als Oasis en Blur, Britse rock weer in de schijnwerpers zette.