Een matrix- of stampernummer is een code ingekrast in het eindgroefgebied dat aan beide kanten van een vinyl LP te vinden is. Bestaande uit cijfers en/of letters, kan de code opnamen data, specifieke takes, en zelfs het opnamesysteem aangeven. Hoewel deze nummers oorspronkelijk bedoeld waren voor intern gebruik door een persfabriek, kun je ze gebruiken om informatie te vinden over de specifieke editie van een plaat. Een matrixnummer kan bijvoorbeeld een eerste persing van een LP identificeren. Zo'n plaat kan aanzienlijk waardvoller zijn dan latere edities.
Houd de LP op tegen een helder licht en kijk goed naar het eindgroefgebied aan beide kanten. Het matrixnummer zal ingekrast zijn in een formeel lettertype of simpelweg een handgeschreven gekrakel. Gebruik een potlood om de exacte code op een stuk papier te noteren.
Houd de andere kant van de LP op tegen een helder licht en noteer het nummer dat aan die kant verschijnt.
Vergelijk de twee nummers die je hebt genoteerd. Matrixnummers zijn altijd verschillend aan elke kant van de LP, hoewel het verschil vaak subtiel is. Bijvoorbeeld, de A-kant kan "SRM-1-605-M2" lezen en de B-kant "SRM-1-605B-M2". Als de nummers overeenkomen, check opnieuw om zeker te zijn dat je niet per ongeluk het catalognummer op het label hebt genoteerd in plaats van het matrixnummer.
Identificeer het platenlabel dat de opname uitbracht. Die informatie zal bijna altijd op de platenhoes staan en meestal ook op het LP-label. Verschillende bedrijven hadden verschillende systemen voor het genereren van matrixnummers. Bijvoorbeeld, RCA gebruikt een letter als eerste karakter in de code wat het jaar aangeeft waarin een plaat gemasterd is. Hoewel je snel online informatie kunt vinden over populaire LP's als Beatles-platen, kunnen meer obscure labels extra onderzoek en navragen vereisen, zowel online als offline. Aarzel niet om je lokale tweedehandsplatenwinkel te contacteren. Ze kunnen je veel werk besparen.